zondag 9 maart 2008

Save Soopih

God dam nit! Vervloekt mijn oude Opel Astra! Als ik mijn deur vriendelijk open duuw en mij omdraai om iets, zeer galant, van achter de zetel te nemen, krijg ik steeds onverwacht de deur weer teruggeketst op mijn achterste! Mijn arme arme achterwerk, die heeft er stilletjes aan genoeg van! En elke rit die ik maak slaat de schrik mij om het hart omdat het batterijlampje tegen honderd in 't uur ligt te pinken! Als ik dan de verwarming op 2 zet, u weet wel bij temperaturen als deze kan dat af en toe wel eens een absolute must zijn, dan houdt het vriendelijk op met pinken maar blijft het gewoon constant branden! Het is zo'n beetje te vergelijken met een persoon die in coma ligt, je hoort het piepje om de 2 seconden maar als ie sterft hoor je nog maar één lange piep, geen van beide is dus ok! Ik denk dat ik met mijn auto ook maar beter naar het autokerkhof ga! Het enige positieve eraan zijn de pluizige dobbelstenen aan mijn acheruitkijkspiegel. Een gezonde portie zelfspot is echt wel nodig als je met zo'n wit wrak rondrijdt! Maar natuurlijk valt dit alles te relativeren! Want moest mijn witte vriendje er niet zijn, dan kon ik steevast gaan bus-trein-of-tremmen! En we weten allemaal wat mij daarvan weerhoudt! Jawel, u weet het wel, denk diep in u binnenste zelve! Jaa, ziet u wel dat u het wist! Inderdaad, het wachten op bus-trein-of-trem bezorgt mij alleen maar krullen als het regent! En we weten allemaal hoe geweldig gefrustreerd ik daarvan word! Nou nou, misschien moest ik maar eens een fonds opstarten! Het grote Save Soopih From Curly Hair Because Of Rain And Give Her A Car - Fund! Rekeningnummer steeds te verkrijgen.