vrijdag 30 mei 2008

[Fo(u)to boel]

Foute boel zonder commentaar in gsm-kwaliteit...

I feel like a princess...

Vrolijk voor u ingelijst

Om u fijn het weekend in te sturen, omdat ik dit weekend Sluis ga befietsen en het hier bijgevolg redelijk rustig zal blijven: een lijstje!

Dingen waar ik oprecht vrolijk van wordt:

  • pratende panda’s in mijn bed
  • nutteloze conversaties die tot nooit geziene inzichten leiden
  • een nog volle (of halfvolle) pot cookie dough van Ben & Jerry’s in mijn diepvries
  • oude vrienden toevallig ergens tegenkomen
  • onverwacht toegestuurde foto’s van fritzjes en knutjes
  • op nummer 40 staan in de Freaq-lijst, ik ben daar gelijk oprecht blij mee met die laatste plaats!

Breekt u dit weekend uw hoofd maar eens over de helft van deze lijst!
Heeft u ook van die jolige vrolijkheden?

Tussen hemel en hel

Volgens mij is het een zware miskenning dat men een vrouw snel omschrijft als een engelachtig wezen. Ik ben er zelfs van overtuigd dat 60% van de vrouwen liever niet als engeltje wil gezien worden omdat ze dan misschien wel een te braaf imago heeft.
Een goede vriend van mij wees mij er trouwens op dat als God een man is, de duivel niet anders dan een vrouw kan zijn.
Denk daar maar eens even over na!!

(Ziehier een regel denktijd)

Ons leven en de wereld bestaat uit evenwichten en tegenpolen: noord- en zuidpool, warm en koud, water en vuur,… en ook man en vrouw. Dan heb je natuurlijk alles daartussenin, net als zich tussen hemel en hel de aarde bevindt. (Er even van uit gaande dat we hier echt in geloven, anders verliest mijn theorie zijn pointe natuurlijk…)

Als er algemeen aangenomen wordt dat God een man is (zie de man met de lange baard en het witte kleed op zijn wolk), moet de duivel wel een duivelin zijn om het evenwicht te bewaren. Nog zo zot niet, wie ziet zo’n griet met rood latexpak en zweepje niet zitten?

Daar kan ik dus werkelijk goed gezind van worden hé van zo’n inzichten!
Oh en aan Pieter (alias God): Duivelinneke dankt u voor de inbreng in de conversatie.

donderdag 29 mei 2008

De essentie over alarmbelletjes en schrammetjes

Soms vind ik het best vermoeiend om te beseffen met wat voor onbenulligheden sommige mensen in hun leven bezig zijn. Het verbaast me steeds weer hoe vaak er een drama wordt gemaakt van het ene of het andere nieuwtje of schrammetje op de auto van de buurman. Veel te veel mensen hebben een mening die eigenlijk nergens toe bijdraagt. Pas op, ik juig vrije meningsuiting absoluut toe, maar veel te vaak wordt de essentie van ons leven verstoord door gekwebbel en gepraat naast de kwestie.

Nu ja, ik geef grif toe dat ik soms ook wel eens wordt afgeleid van de essentie, het tegendeel beweren zou een leugen zijn.
Maar wanneer je weer even met de essentie geconfronteerd wordt, lijken zo’n dingen even verderaf.

Toen bij mama een kankergezwel werd vastgesteld was er al een klein alarmbelletje dat op de achtergrond kabaal in mijn hoofd maakte. Wanneer ik haar lijdensweg stapvoets op de millimeter kon volgen, probeerde ik die alarmbel om te zetten in de kracht om ten allen tijde ongelooflijk te vechten, moest zoiets mij ooit overkomen.
Nu er bij mezelf een poliep is weggehaald op jonge leeftijd, is dat kleine alarmbelletje er toch weer. Voor zekers dat er nog zullen komen.
Laat ik mij dan even volledig op de essentie richten en hopen dat we er altijd op tijd zullen bijzijn. Ik heb alvast lang geleden uitgemaakt dat mijn leven 1 grote ontdekkingstocht zal wezen zonder al te veel schuldgevoel.

Ga nu maar gewoon verder met nieuwtjes en schrammetjes op de auto van de buurman te vertellen, ik moet nog even gaan stoeffen met mijn leuke oorbellen!

vrijdag 23 mei 2008

Wild om zich heen trappend, bereikte zij de eindmeet!

Op vlak van initiatief en goede voornemens heb ik van mezelf vandaag alweer een schouderklopje verdiend.
Wanneer een mens maanden aan zijn bureau gekluisterd is en daarbij weinig tot zeer weinig sportieve activiteiten uitoefent en bovendien nog eens zeer graag in de zakken chips graait, kan dat al eens een keer tot wat extra kilo’s leiden.

Dagen, weken, ja zelfs maanden van geblèr over een teveel aan kilo’s, broeken die niet meer passen en knopen die in het rond vliegen zijn hieraan vooraf gegaan.
In mijn hoofd ging in dagelijks een half uur lopen en deed ik sit-ups tot het zweet op de grond droop. Mijn hoofd durft al wel eens genieten van wat ingebeelde activiteiten ziet u. Doch, het moment is aangebroken waarop het besef groeit dat ik van wat droomwerk niets aan de zaak zal kunnen veranderen (manneke, anders had ik gelijk maatje 34 nu!).

Bijgevolg nam ik het heft in handen, de koe bij de horens oftewel het fietsstuur in de pollekes. Voor het eerst sinds mensenheugenis ben ik vandaag wild trappend naar het werk gefietst.
Gedachten over halverwege moeten afstappen, rollend op de grond van de dorst en uitputting en uren te laat aankomen wegens te laag tempo, heb ik zeer doelbewust afgeblokt (ik ken mijn op hol slagend hoofd zo’n beetje). Mijn voorziend inschattingsvermogen liet ik wel toe om te suggereren om tijdig te vertrekken.

En toen zat ik vanmorgen om 8u23 reeds op de fiets om vervolgens om 8u48 er weer vrolijk, ietwat puffend en licht bezweet af te stappen voor de deur van het werk.
Manneke, hoe snel en vlot is dat gegaan! Tis dat ik maar een 7 kilometer van mijn werk woon, maar toch! Hiihaa tweewielerige ros! Hiihaaa!

donderdag 22 mei 2008

Schrijf u snel in voor het te laat is!

Een mens komt wat tegen! Vergelijk even in stilte wat u zo allemaal tegenkomt en probeer u dan nu eens voor te stellen wat je als redactrice van een tv programma allemaal tegenkomt!
Dat er mediageile keuterboertjes zich voor een programma inschrijven, dat weet je op voorhand. Het is alleen jammer dat de “hm-die-lijken-wel-leuk-op-het-eerste-zicht”-mensen na enige analyse toch meestal een vijs mankeren.
’t Is een beetje het Gringo-effect, in eerste instantie denk je nog: mja, ’t is geen hottie maar der kan misschien nog iets achterzitten. Na een halfuurtje weet je al dat dat niet je beste inschattingsmanoeuvre ooit was.
Toegegeven, als onderdeeltje van de tv-mallemolen zou ik zelf ook nooit met mijn kop op televisie willen komen. Maar laat u zich daardoor vooral niet afschrikken om eindelijk deel te nemen aan Undercover Lover of Rad van Fortuin (ik blijf hopen op een comeback!).

Wanneer ik vraag waarom iemand uit zijn huurhuis weg wil en een eigen huis wil kopen en er wordt op redelijk gewichtige toon geantwoord: “Tjoh, der zet hi toh eht wel te viele kalke in et kroanewatre zeh”, dan mag u mij echt niet kwalijk nemen dat er even van mijnentwege stevig gefronst wordt.

En als u mij nu even wil excuseren, ik moet even buiten gaan kijken of er ook fushia met appelblauwzeegroen gestreepte vogels overvliegen.

dinsdag 6 mei 2008

KOOPLUSTIGE KOPPELS GEZOCHT

Omdat ik als redactrice zijnde dringend op zoek ben naar koppels die een Huizenjacht-avontuur wel zien zitten, post ik voor één keer een werkgerelateerd oproepje!


In juni starten de opnames van het zevende seizoen van HUIZENJACHT! Daarvoor zoekt VT4 mensen die jacht willen maken op hun ideale woonst. Ben jij al even op zoek naar je droomhuis en heb je hulp nodig om dat gedroomde dak boven je hoofd te krijgen?

Aarzel niet en schakel de hulp in van het Huizenjacht team! Wij zetten onze speurneuzen op scherp en zoeken voor jou een huis dat binnen je beschikbare budget aan al je verwachtingen voldoet.

Hoe inschrijven?
Stuur snel een mail met de beschrijving van jouw droomhuis naar huizenjacht@vt4.be.

Vertel ons wie je bent, wat je precies zoekt, voeg een foto toe en laat zeker je telefoonnummer achter!