vrijdag 31 oktober 2008

Of toch nog even niet...

Ik blijf nog een maandje op mijn werk plakken. Dat werd mij vannochtend gevraagd op de dag dat ik een ander contract moest gaan tekenen.

Does that make me popular?? :)

donderdag 30 oktober 2008

Uit Het Huis...

Ik slaap al een tweetal nachten erg slecht en ik kan er de vinger niet op leggen of dat nu een overblijfsel van de jetlag is of het feit dat mijn laatste dagen op het werk geteld zijn.
Zonet ben ik begonnen met het uitwissen van mijn sporen, door mijn kastje en mijn computer uit te kuisen.
Weg uit de veilige haven en hup de wilde, onbekende zee in.
Ach ja, het komt wel goed, ik ben nogal een waterrat gelukkig en de vaarervaringen die ik heb opgedaan, komen nog van pas...

woensdag 29 oktober 2008

Mac A. Fie!

JEUJ! Ik heb het beste verjaardagskado ever gekregen!

Eindelijk hoeven familie en vrienden niet meer lastig gevallen te worden met gezeur en geknor over hoe graag ik dan wel een MacBook wil, maar hoe hard dat financieel niet haalbaar is!
Ik doe een stapje in de wondere wereld van Mac, how cool is that, hu!

De komst van deze nieuwe computer - oké oké dat is al een inbreuk op regel 1: Noem een Mac nooit zomaar een computer - maakt ook dat ik mij aan een gemaakte afspraak moet houden.
Bijgevolg zal ik mij vanaf heden verdiepen in het website maken en webdesignen!
Alle tips zijn welkom trouwens want ik zit duidelijk nog maar in het stadium: Webdesign for dummies. En dat is dan ook effectief het eerste boek dat ik in NY gekocht heb!

Wat is het toppunt van slechtheid in een cinema?

Afgelopen zaterdag ben ik, zoals het een goede Bart De Pauw en Erik Van Looy fan betaamt, naar Loft gaan kijken.
Gezien de stormloop beslisten we om een half uurtje vroeger te vertrekken, kwestie van een nekverrekking te voorkomen bij het kijken naar 5 overspelige mannen.
Dus wij maar wachten voor we de zaal in mochten, gelukkig is mensjes kijken een leuk optioneel tijdverdrijf van mezelf.

Helaas werden we geconfronteerd door de evilness van de doorsnee cinemaganger want toen de vorige vertoning gedaan was en het volk uit de zaal kwam, passeerde er een dame die tegen haar partner zei: “Zullen we de film voor die mensen hier eens verkloten?”.

Een enkele wenkbrauw van mijnentwege schoot de hoogte in en er was een kleine aarzeling om op dat moment heel hard mijn beide oren dicht te houden en luidkeels lalala lalala laaaa te gaan zingen. Doch, mijn geloof in de goedheid van de mens won het en toen diezelfde vrouw de clue van het hele verhaal gewoon boem bats in ons gezicht vertelde – goed wetende dat wij het volgende uur met niets anders bezig zouden zijn dan met “zou die nu echt zo gestorven zijn?? Nee die kan het niet zijn want die vrouw zei,…” – verloor ik mijn geloof ik de goedheid van de mens op aarde.
Hoe slecht kan je nu zijn!

Gelukkig bleek op het einde het verhaal toch niet helemaal juist te kloppen, maar toch, zoiets is biezonder ongehoord.

Dan kwam daar ook nog bij dat we de ongezonde gewoonte hebben opgebouwd om in de cinema nacho’s te kopen. Maar omdat smaken nu eenmaal verschillen, eindigen we altijd met een klodder kaas en een klodder tomaat midden op die nacho’s. Dat is allemaal goed en wel als je aan het begin van de film bent en de grote stukken nog lekker van tussen de sausjes kan plukken.
Maar naarmate de film vordert en de nacho’s kleiner en verbrokkelder worden, smeken wij echt om een streepje daglicht in de film.

Er is volgens mij niets zo erg dan nacho’s eten tijdens een film die zich ’s nachts afspeelt! Wanneer er eindelijk een verlichte scène passeert, vliegen wij op de nacho’s om op die manier vettige vingers te vermijden.
Helaas durven die streepjes daglicht weer snel over te gaan waardoor mijn vingers gelijk een beetje een vettige boel worden.



Ge kunt er dan ook geld op zetten dat ik nachosaus op mijn jasje, trui of broek heb gemorst!
Edoch, al bij al was het een erg gezellige avond met een erg goede film! En de nacho’s… die blijven we gewoon verder bestellen tijdens de film…

Oh en binnenkort meer over New York wanneer de fotootjes er zijn!

vrijdag 24 oktober 2008

Nog even geduld...

Ik was een weekje in New York en bijgevolg helemaal niet in de blogosfeer terug te vinden.
Er komt heel snel NY nieuws, maar nu nog even afkicken!

woensdag 15 oktober 2008

Sollicitare

Ik vind weer eventjes amper de tijd om aan het bloggen te slaan. Dat heeft te maken met het feit dat ik mij vooral heb beziggehouden met het maken van mijn CV (want die was nog onbestaande...) en volop aan het rondmailen ben.
Na 2 fantastische jaren op mijn werk, is het tijd om verder te gaan en een nieuwe job te zoeken. Zo gaat dat dan, als het minder goed gaat in de sector, moeten de mensen zonder vast contract het bekopen... Nu ja, het heeft geen zin om achteruit te kijken en aldus ben ik aan het solliciteren geslaan.
Benieuwd wat er uit de bus komt en gewoon allemaal keihard duimen he!

woensdag 8 oktober 2008

Wat ik mij nu afvraag

Is of het wel normaal is dat mijn haar wat wit ziet van de droogshampoo die ik gisteren heb uitgetest. Kreten van eeeiiiiikes en iejuw die was haar haar niet echt, worden waarschijnlijk geslaakt, maar het is echt de eerste keer dat ik dat testte. Ik dacht, stel dat ik nu ooit in een situatie beland waarbij dat er geen mogelijkheid meer is om mijn haar te wassen (als daar zijn: een week geen wateraansluiting, een zwarte trektocht door één of ander verdoken land, zonder gewone shampoo vallen, ontvoerd worden door aliens, te lang snoozen waardoor het te laat is geworden om te douchen,... ik zeg zo maar iets he), dan moet ik toch weten of droogshampoo een waardig alternatief is he.
Hm, misschien moet ik de handleiding nog eens doornemen, of misschien gewoon stoppen met snoozen en die fles in de vuilbak smijten...

maandag 6 oktober 2008

Dekselse bokaal!

Aargh, een kwartier geworsteld met de bokaal krieken. Kutzooi zo zonder man in huis!
Vanachter op de bokaal geklopt, met het randje tegen het aanrecht geklopt, handdoek geprobeerd en bokaal in alle mogelijke richtingen gedraaid.

Uit armzaligheid dan maar op het internet op zoek gegaan naar een mogelijke bokaalopentip.
Een minuutje het deksel onder warm water houden en het zaakje was zo gepiept.
Driewerf hoera voor fysica :)

ps: De buurmannen waren echt geen optie...

Blech week coming up...

Oktober is nogal een vermoeiende maand voor mij. De should have been verjaardag van mama komt eraan, net als de obligatoire herdenkingsmis.

Gelukkig zijn er ook weer wat dingetjes die mijn maand oktober opvrolijken en de donkere wolken heel erg hard wegduwen!
Zo gaat mijn nicht very soon bevallen van een knappe baby - dat kan gelijk niet anders gezien de genen, komt mijn verjaardag eraan en zo ergens tussenin die 2 dingen ga ik nog een New York tripje doen. Net als die andere helft van de bevolking die dit jaar geweest is, that is.

As I come to think about, zo blech zal het allemaal wel niet zijn deze en volgende week want weegschaalgewijs overwinnen de leuke dingen big time.
Maar toch, u weze gewaarschuwd moest mijn zonnetje een dag niet schijnen en dat zich weerspiegelen in mijn posts...

Thanks for asking by the way!

Oh, en als je graag wil weten hoe Coldplay was, verwijs ik je graag door naar hier en ook naar hier.
Omdat ik het niet beter zou kunnen zeggen en eerlijk gezegd er ook te moe voor ben!

zondag 5 oktober 2008

This sucks!

Ik verontschuldig mij al voor deze post nog voor u de kans hebt gekregen om hem te lezen.
Deze post is een momentopname en morgen ben ik al weer helemaal over dit gegeven heen.
Maar nu, nu moet ik het gewoon even kwijt.


Vandaag heb ik mij geërgerd aan mensen die alles in hun schoot geworpen krijgen.
Nee, correctie, ik heb mij geërgerd aan mensen die alles in hun schoot geworpen krijgen en niet beseffen hoe goed ze het wel hebben.
Ik heb mij al heel wat jaren geleden over het feit gezet dat sommige mensen nu eenmaal makkelijk door het leven wandelen. Dat zij gestuwd worden door een soort van geluksstroom die hen rustig door het kabbelende riviertje - het leven genaamd - leidt.
Andere mensen moeten helaas stevig raften over de wilde schuimkoppen om die woeste zee te doorklieven.

Nu op zich ben ik heel blij voor die eerste groep mensen, ik ben ook eerlijk genoeg om toe te geven dat ik best jaloers ben op die groep. Maar ik vind het niet érg, zo'n verschillen zijn nu eenmaal nodig en ik troost mij met de gedachte dat je stevige armen krijgt van al dat raften.

Maar wat mij echt geweldig op stang kan jagen is dat er mensen zijn die alles in hun schoot geworpen krijgen en dan niet eens beseffen hoe fantastisch ze het wel hebben.
Het enige wat ik mij dan echt afvraag, is wat er met die mensen gebeurt als hun zekerheden wegvallen. Of misschien vooral dan papa zijn portemonnee en de zorg van mama...

vrijdag 3 oktober 2008

Green green jealousy!

Gewoon even zeggen dat ik toch lekker tickets heb voor Coldplay zaterdag! En dat ik er lekker eentje cadeau doe aan mijn allerliefste jarige nicht!

Coldplay will be great! nananananana!

donderdag 2 oktober 2008

Ssssssslaaaaapp, Kaaa waaaaakt over jououou...

Ik ben altijd één van de eerste mensen geweest om te zeggen dat visualisaties bij meditatie gewoon niet voor iedereen is weggelegd.
Niet dat ik iedere week zit te mediteren, maar de enkele keren dat ik het heb geprobeerd - en believe me, ik heb hard geprobeerd - gebeurde er niets. Nada. Noppes. Nul.

Hoewel ik een grote interesse heb in healings, ben ik er nog niet in geslaagd om die deur open te doen. Ik heb hooguit eens door het sleutelgat gekeken misschien.

Tot vorige week that is. Want vorige week was ik op een bijeenkomst en had ik tijdens zo’n 10 minuten een heel erg ongewoon gevoel. Het was alsof ik plots 2 meter langer werd. Een beetje te vergelijken met een slang die in een mandje zit en die heen en weer beweegt wanneer ze probeert over de rand te kijken.

Ik schonk er verder niet veel aandacht aan. Ik was moe, het was koud en iedereen zal wel eens zo’n gevoel hebben.

Totdat ik 3 nachten later nog steeds geen oog had dichtgedaan, ongelooflijke krampen had en zeer snel van mijn stuk werd gebracht waardoor ik overging in gemopper en overleg met mezelf. Het leek eigenlijk allemaal wat belachelijk, tot ik even een kleine research ging doen.

Ik weet voorwaar zeker dat ik Kundalini heb ervaren. And might I say that I find that mighty cool!