woensdag 26 november 2008

De Zotte ZoektermLijst

Deze maand is de zotte zoektermlijst alweer een lijst waarbij elk zoekfragment zich een kronkelweg heeft gebaand tot in mijn blogposts, en hoe…

6: for old times sake – daar was ik al langer mee bezig, maar ik ga het toch gewoon vragen! Wien van jullie kent het liedje “Speel niet met Vuur” van Petra nog? Je weet wel, for old times sake! “Speel niet met vuur, speel niet met vuur, weg met het vuil, weg met het vuil!” Ik zoek dat al geringe tijd op mp3, maar dat levert mij alleen maar porno op…

2: pop in wonderland – mag volgens mij in voorgaande rubriek gepost worden.

13: bodygard – deze blijft populair, heel wat mensen denken dus aan hun persoonlijke veiligheid. Moest ik iemand een bodygard kunnen schenken, dan zou ik er nog eentje bovenop doen aan Obama, die mens zal dat volgens mij kunnen gebruiken.

10: de moestuin – is voorlopig nog gewoon grastapijt, maar ik beloof dat hij ooit zal groeien en bloeien en ik dan tot vervelens toe zal schrijven over mijn heerlijke zelfgekweekte worteltjes.

33: eekhoorn is een knaagdier – ik vermoed dat er een spreekbeurt over de eekhoorn moest gemaakt worden, gezien de hoge zoektermfrequentie. Wel beste kindjes, ik kan u met zekerheid vertellen dat een eekhoorn een knaagdier is en ik meen mij te herinneren dat hun geheugen zich beperkt tot de dag van gisteren.

36: lekker wijf – altijd bescheiden blijven, heeft men mij geleerd.

12: mobistar center – dit jaar nieuwe vrienden gemaakt daar, onmiddellijk daarna ook teleurgesteld geraakt in de kortstondigheid van de vriendschap wanneer die iPhone toch niet zo snel kwam als beloofd.

15: waarom is een koe een herkauwer – past ofwel bij die andere spreekbeurt of anders in de rubriek nachtelijke wonderings. Ik moet daar nog eens over denken.

8: roze kerstboom – wordt een hit dit jaar, roze is het nieuwe groen I tell you!

vrijdag 21 november 2008

Nachtelijke wonderings

Wat een paar collega's van mij en mezelf ons nu al geringe tijd afvragen, is hoe dat nu eigenlijk juist zit met die spookrijder en rechts aanhouden.

Dus, we vatten even samen: de radioboodschap gaat als volgt: "Er is een spookrijder gesignaleerd op de ... Houdt uiterst rechts en haal niet in".

Euhm, hallokes? 't Moet zijn dat mijn verstand dat niet kan vatten want hoe moet die mens ooit nog van de autosnelweg afraken als iedereen rechts rijdt, de kant van de afritten nota bene.

Second of all, als iedereen rechts moet houden, moet het zijn dat de spookrijder zich op het linkerrijvak, aka het derde rijvak bevindt. Hoe is die mens daar in godsnaam geraakt? Dat betekent dat ie twee rijvakken mét verkeer dat in tegengestelde richting komt, moest over geraken!
Ik zien et nie ej...


En dan is er nog zoiets: Als een prostituee haar maandstonden krijgt eens om de 3-4 weken, is zij dan een week werkonbekwaam of hoe gaat dat dan?

Ik smeek u, verlicht de zwaarte van deze slaapwegvretende vraagstukken...

donderdag 20 november 2008

Sarah Bettens potverdekke


Donderdagavond ging ik – totaal onverwacht weliswaar – naar de Belgische première van de theatertour van Sarah Bettens.
En laat ik maar al beginnen met de zeggen dat ik dat echt fantastisch vond.

Ik ben al een fan van Bettens’ stemgeluid sinds de cd Cocoon Crash omdat er voor mijn part niemand zo goed rauwheid en zachtheid in eenzelfde song kan leggen als zij.
Haar hese stem heeft mij als jonge bakvis meermaals geïnspireerd om zo hard te roepen dat mijn stem dan toch voor één dagje lekker hees klonk. Met heel wat melk met honing tot gevolg en een met de vinger wijzende mama.

Toen de volwassenheid optrede, verdween die drang gelukkig, maar het kippenvel bleef wel plakken.
Al vond ik dat haar cd Shine wat te wensen over liet, want die werd ergens achteraan in het cdrek gedropt om daar langzaam maar zeker met een laagje stof bedekt te worden.

But she’s back, en hoe me dunkt. Deze keer geen rock, maar heerlijke covers van Ella Fitzgerald, Otis Redding, Marvin Gaye en ander van dat lekkers.
En laat heerlijke sixties en seventies songs nu één van mijn muzikale stokpaardjes zijn.

Ik sla me ook al een hele dag tegen het hoofd omdat ik vergat de CD van al dat moois te kopen. En helaas is die exclusief op de concerten verkrijgbaar, off corse…
Dat wordt dus nog even nagelbijten, Ebay teisteren en iTunes afschuimen.

Een honingzoete, schorre, nostalgische sessie met heel wat kippenvel als gevolg. Never Say Goodbye Sarah, please don’t.

't Is van de reklam

In de ongelooflijke queeste naar het zoeken van het geschikte witte kool recept, botste ik op een – naar mijn bescheiden mening- toch wel zeer handige no nonsense receptensite.

Ik hou niet zo van recepten met een eindeloze ingrediëntenlijst want als deze langer dan 8 wordt, is mijn goesting al lang over.
Evenmin hou ik van kruiden die als chinees in de oren klinken (ook al zijn ze dat vaak effectief) want de meest geavanceerde winkel in mijn buurt is de Partner GB of Lidl en there is just no way dat je daar een uitheems kruid kan vinden…
Dus hou ik gewoon van simpele, makkelijk te maken, weinig voorbereiding innemende, smaakvolle gerechtjes! En Jenthe slaagt daar wonderwel zeer goed in.

Oké, het zijn vaak de typische gerechten, maar hey, ik ben dan ook in oorsprong een plattelandsmeisje.

Dus, als je op zoek bent naar een gerecht met een specifiek ingrediënt of gewoon iets simpel en snel of een gerecht dat je grootmoeder wel eens maakte, klikkie klikkie!

dinsdag 18 november 2008

Things that need to be done

Aka het lijstje dat deze week beetje bij beetje doorgestreept moet worden:
- stof afdoen
- stofzuigen
- dweiltje slaan
En graag in die volgorde. Ondervinding leert mij dat er niet mag gemixt worden in bovenstaande rangorde. Ook niet onder het moto “Doe eens lekker gek en rommel met een lijstje”. Het brengt je alleen maar 3 uur langer werk en een frustratie bij elke keer er een bol stof van de vensterbank op de natte vloer valt.

- pompoensoep maken
- opzoeken welke pompoensoep ik nu juist zal maken. De keuze is fucking oneindig: pompoen wortel, pompoen tomaat, pittige pompoen, gewone pompoen,… *Aaaaah*
- witte kool maken
- opzoeken hoe je dat nu eigenlijk maakt én for starters hoe je dat nu eigenlijk moet snijden *
* Er kan bij voorkeur gemixt worden in bovenstaande oplijsting

donderdag 13 november 2008

Is this it?


Ziehier, een bij elkaar raapsel van waar mijn blog nu eigenlijk allemaal om draait.

Volgens mij gaat het zo: Mijn leven is een programma waar je gewoon naar moet kijken zolang je eekhoorngeheugen je toelaat om geen enkele elke aflevering te missen, maar geen nood het initiatief voor de DVD komt!

Ik ben stiekem toch een beetje teleurgesteld dat niet alleen mijn leven, maar blijkbaar ook mijn blog, om televisie draait. Dat lijkt zo banaal allemaal...

Ach ja, benieuwd wat voor leuks dit weer geeft binnen een post of vijftig...

dinsdag 11 november 2008

Doodgraag Leven

Toen ik de allereerste keer de trailer van Doodgraag Leven over het scherm zag rollen werd ik zo in het televisietoestel gezogen dat alles er rondom er even niet meer toe deed.
Het was één van die programma's die ik gewoon moest en zou volgen, daar kon nu eenmaal niet omheen gegaan worden. Dat moest gewoon.

Toen de eerste aflevering op antenne kwam had ik allerlei dingen te doen - bij wijze van uitvlucht -, toen de tweede aflevering uitgezonden werd, zat ik ergens over de oceaan heen en toen ik voor de derde keer op rij een aflevering miste, onderdrukte ik een gedachte die zei "je wil gewoon niet kijken".

Tot vandaag, toen ik niet anders kon dan eindelijk te kijken naar dàt programma.

Ik keek maar met een half oog en had plots weer duizend en één andere dingen te doen. En toen zag ik op de koop toe nog eens een jongen die ik herkende als een vriend van een meisje dat in mijn klas heeft gezeten...

Ik heb heel veel bewondering voor die mensen. Zij die al hun angst, boosheid, zorgen en dergelijke aan heel Vlaanderen willen laten zien. Maar bovenal een stukje herinnering voor hun familie wil vastleggen, voor eeuwig.

Ik vind het een fantastisch initiatief zo'n programma. Maar het is niet voor mij.
Ik kan er niet naar kijken en ik wil er niet naar kijken.

Er komen veel te veel herinneringen naar boven bij elk fragment, bij elk detail, bij elke emotie die ik op dat beeld zie verschijnen. Bij elk wachtmoment, bij elke traan, bij elke voorbereiding, bij elk gesprek met geliefden en familie.

Maar stiekem ben ik ook jaloers. Jaloers omdat die mensen een uniek stukje van zichzelf in leven laten, zelfs als dat leven oneerlijk te vroeg beëindigd wordt.
Ontzettend graag had ik zo'n DVD gehad vol met gesprekken, beelden en schakelmomenten van mijn mama.
Ontzettend graag zou ik willen teruggrijpen naar zo'n DVD als het even moeilijk gaat. En moeilijk gaat het nog vaak.

Maar helaas kan ik dat niet, en daar probeer ik me stilletjes aan bij neer te leggen. Maar vergeef mij dat ik dan pas voor een programma als Doodgraag Leven. Ik ben er waarschijnlijk niet sterk genoeg voor.
Ik ben me ook bewust van het feit dat ik dan toch vertrokken ben voor een half uurtje door de tranen heen kijken naar herinneringen die ik liever nooit had gehad.

Nogmaals, ik vind het een prachtig initiatief zo'n programma, het is een afdruk die de dood overstijgt.
Maar het is niet voor mij.

maandag 10 november 2008

Onomwonden gedachtenstorm

Volgens Frank Deboosere wordt het een goede avond voor de windmolens in ons land.

Volgens mij wordt het gewoon een slapeloze nacht voor de slechte slaper onder ons.

al zou het wel eens leuk zijn om zo'n stevige windstoot door al je lossen gedachteneindjes te laten blazen en zo met een frisse bries opnieuw te kunnen beginnen denken.
Natuurlijk is dat gezien mijn eigenste eekhoorngeheugen geen al te best idee omdat al mijn gedachteneindjes zonder knoop erin dan volledig verloren zouden zijn.

...

Helaas is met die gedachte mijn oorspronkelijk gedachteneindje er met de wind vandoor gegaan in de mallemolen van mijn eekhoorngeheugen.

Of zoiets toch...