maandag 30 maart 2009

Hey SMS, wat een kampioen!

Mijn lief heeft vroeger bij Lubbeek gesjot en de papa van zijn petekindje is nog steeds hulpcoach aldaar. Ik ben gelijk niet zo into voetbal, maar hun kampioenenlied vind ik echt de max!
Ik weet gewoon zeker dat dat een potentiële hit is als StuBru het gewoon in zijn playlist zou opnemen!

Ziehier: 



Glimlach, geniet en zing vooral mee!

maandag 23 maart 2009

Time for... time!

Vrijdagavond – of laat ons eerlijk zijn: vrijdagnacht – had ik na de opnames nog afgesproken met twee oude collega’s/vriendinnetjes die ik al meer dan een half jaar niet meer had gezien. *Schaamrood op de wangen aanwezig*
Dat deed mij even stilstaan bij hoe druk ik het de laatste tijd wel niet heb gehad en hoe weinig tijd en interesse ik daardoor kon opbrengen voor mijn naaste omgeving.

Daarom, even een mijmermomentje.

Aan al de vrienden die ik onbewust uit het oog verloor ben:

Het spijt me dat ik om welke reden dan ook de tijd voor jullie ben kwijt geraakt. Het glipte zo door mijn handen samen met de woorden “ik moet dringend nog eens…” tot ze ergens op de grond lagen en ik de tijd niet meer vond om ze weer bij elkaar te vegen en terug stevig in handen te nemen.
Ik vind het spijtig. Ik had jullie graag nog veel verteld.

Aan alle mensen die mij – bewust of onbewust - uit het oog verloren:

Denken jullie ooit wel eens “Hoe zou het zijn met?” en ontbreekt jullie dan de moed om verder te denken? Of is het eerder een kwestie van tijd?
Ik neem het jullie niet kwalijk. Mensen komen en gaan.
Kom gerust nog eens langs, moest dat gaan.

Aan alle mensen die ik nooit echt heb leren kennen:

Ik wou dat ik ooit de moed en de tijd had gevonden om jullie aan te spreken en te ontdekken wie jullie zijn, hoe jullie denken en wat voor rugzak jullie meedragen. En vooral wat voor bagage daar dan in zit.


Aan alle vrienden die zich afvragen of mijn agenda ooit nog een gaatje zal vinden voor hen:
Ja. Er komen rustiger tijden aan voor mij, mouwgetrek zal vanaf nu weer beantwoord worden met sms’en, telefoons, mails, etentjes, thee-momentjes en tv-avonden.

dinsdag 17 maart 2009

You're in the army now!

Vanmorgen op de weg naar het werk:

Zeker 10 legerjeeps gepasseerd met 3 vermomde soldaten per wagen met takken op hun helm en strepen op hun gezicht.
Want dat valt niet op op de baan van Keerbergen naar Haacht natuurlijk…
Zelfs toen ik de oprit opreed, werd den bureau “omsingeld” door 3 jeeps.
Ik heb very sixties naar hen gewuifd natuurlijk!
Ah, onze landsverdediging. Goed dat ze van spielerei houden als het zonnetje weer eens schijnt.

Of een mogelijk aanslag op Haacht dorp weten te verijdelen.

maandag 16 maart 2009

Zweepslagen en tepelklemmen

Ik zag zaterdag de SM rechter in Leuven en eerlijkheid gebied mij om te zeggen dat ik helemaal niet onder de indruk was.
Omdat mijn lief nu eenmaal cameraman is, zijn wij een nogal kritisch publiek.
Zo gaat dat dan met beeldgevoelige mensen.
Maar de SM rechter dus.
Het lijkt wel één grote reclamespot voor het koppel – en pas op, ik heb zeker wat sympathie voor die mensen gekregen – maar het voelt te gemaakt aan. Ik begrijp dat die mensen een recht van antwoord nodig hadden, maar ik had dat niet nodig in de vorm van een film.
Op geen enkel moment werd ik mee in het verhaal gezogen. Het was gewoon een aaneenschakeling van scènes waarbij ik mij dan nog geweldig stoorde aan het feit dat de personages in verschillende tijdssequenties nog steeds dezelfde kleren droegen.
Ik ben omwille van mijn job redelijk op de hoogte van de krappe budgetten die voorhanden zijn, maar dat lijken mij in ieder geval belachelijk besparingen.
En als het een verduidelijking van “uiterlijk vertoon is niet belangrijk” zou zijn, dan gaat dat voor mij toch niet helemaal op.
Wat de beeldvoering betreft, daar valt eigenlijk helemaal niets over te zeggen. Helemaal niets, omdat er simpelweg niets mee is gedaan.
Ondanks al die bekende koppen is men er toch niet in geslaagd om een beklijvende film neer te zetten.
Zonde van de cinematijd...

*Zucht*

Toch wel een beetje spijt na het lezen van dit artikeltje van de Girl Geeks…

donderdag 12 maart 2009

New stuff!

Hoera de aboutpagina is eindelijk klaar!!
Check. it. out!

This is the story of a girl...

Het kleine meisje lag in haar kleine bedje met de grote, warme dons helemaal tot boven zich getrokken.
Een heerlijk, knusse droom omringde haar met een geborgen gevoel van veiligheid en eeuwigheid.
Tot haar spijt voelde ze zich plots uit haar heerlijke slaap weggetrokken worden. Ze vocht met al haar kracht tegen het ontwakend gevoel, maar begon tevergeefs heen en weer te draaien.
Ze drukte haar ogen heel hard dicht en ging onder het kussen liggen als laatste vorm van vasthouden. Tevergeefs vasthouden aan een gevoel dat zo irreëel warm was, dat het nooit echt kon zijn.
Ze was jong, maar reeds lang niet meer naïef.
Plots groeide het besef dat ze niet zomaar uit haar droomcocon was weggetrokken, maar dat een – op dat moment nog – ondefinieerbaar geluid ervoor zorgde dat ze toch haar oren ging spitsen.
Een gevoel van onbehagen sloeg zijn grote harige armen om haar heen en haar adem stokte terwijl haar realiteitsbesef groter werd.
Het warme gevoel van weleer werd bruusk overgenomen door een verlammende, koude betonblok in haar maag.
Ze zat nu rechtop in haar kleine bedje met haar ogen wijd open in het donker en al haar zintuigen gaven voorrang aan haar gehoor.
Ze klom in het donker voorzichtig haar bedje uit en stapte geruisloos richting gang. Toen ze bovenaan de trap ging zitten luisteren, was het verlangen naar dat geborgen en veilige gevoel nooit eerder zo groot.
Terwijl ze haar teddybeer dicht tegen zich aan drukte, vroeg ze zich af wie zij zou geworden zijn in een andere tijd en plaats.

dinsdag 10 maart 2009

Top 3 der onverwachte coolheid

Ziehier mijn top 3 van onverwachte sympathieklingen met een foutief saai imago:

Op 1, met een verdiend tromgeroffel: Jo met de Banjo! Omdat hij grappig is, stylish gekleed gaat, de stiel nog kent en mijn naam op een briefje genoteerd heeft opdat ie hem niet zou vergeten. Hoe schattig is dadde?

Op 2, begeleid door een rondborstige weathergirl: Frank Deboosere! Omdat hij naast mij kwam zitten om zijn kabeljouwke op te eten en hij een entertainend gesprek met mij voerde over klimaatopwarming en vis met graten en dat alles in zijn typisch wollig truitje.

Op 3, en geeft ze een dagschotel: Danni Heylen. Omdat het mens heeft afgezien op Batibouw met haar emmerkes en omdat ze mij het verhaal over haar zieke lievelingskip waarmee ze naar de dierenarts was geweest, deed. Dat was gelijk vertederend.

Wordt vervolgd…

Oh, en bij eventuele zelfgoogeling van top 3-leden: Bovenstaande woorden zijn oprecht gemeend en hebben niet de intentie de privacy te schenden.

Uit Gekleed

Omdat ik gisteren al om 4u mijn nest uit moest komen om te gaan werken (ja we hebben het hier over het ontiegelijk vroege 4 am!), kon ik in de namiddag wat vroeger naar huis vertrekken. Ik besloot dan ook op aanraden van Evita in deze post eindelijk eens langs de Modemakers te gaan. En jawel!
Girl meets broek die past! En dat is zowaar maaaaanden geleden.
Bovendien ben ik ook nog in volle verwachting van een pakketje met een prachtig kleedje via een tip van Boskabout.
*Zucht* Clothes make rainy days so sunny…