vrijdag 31 juli 2009

Bericht aan het BloggerBrein

Gisteren groeide het idee om met een “dankbaarheidsdagboek” te beginnen.
Het klinkt een beetje zweverig en, nou ja laten we eerlijk zijn, kaka eigenlijk. Maar ik kan me wel achter de idee scharen.
Het is goed om jezelf te dwingen om dagelijks stil te staan bij minstens één leuke ervaring. Dat is goed voor je moraal en het helpt je tegen de negatieve spiraal in te druisen.
En dus had ik het fantastisch gevonden als Blogger mij hier de mogelijkheid zou bieden om een tabje te kunnen maken dat u naar een nieuwe pagina stuurt alwaar u mijn grote dankbaarheid zou kunnen volgen.

Helaas biedt Blogger mij deze mogelijkheid niet...
Bijgevolg heb ik even de tijd nodig om te bedenken of ik er hele nieuwe blog aan wil wijden, of dat ik de posts zal antidateren en een link hiernaast zal zetten.
Of een eigen domein en gaandeweg wat html leren?
Ach ja, het dagboek zal dus nog niet voor direct zijn en dat allemaal door de gebreken van Blogger.

Maar ik ben dankbaar dat ik er überhaupt over kan denken hoor.

zondag 26 juli 2009

Trekt uw Plant - Deel 4


Het is weer tijd voor een plantenupdate want na een periode van rouw, zijn onze kruiden weer behoorlijk aan het groeien geslaan!

De Koriander doet het nog steeds goed, alleen ontstaan er 2 soorten bladgroei, what's that about? Note to self: opzoeken in het grote plantenboek.

De nieuw geplante basilicum is al goed aan het groeien, tip voor toekomstige basilicumplanters: plant je zaadjes niet te diep, 2 à 3 centimeter aarde erbovenop lijkt ideaal. Ondertussen kan je al zo'n 16 scheutjes tellen en dat lijkt me meer dan behoorlijk!

Peterselie is tot nu toe de winnaar wat de hoogtegroei betreft. Ik had me het blad iets anders voorgesteld, maar een snelle googleactie leerde mij dat peterselie met een plat blad een pittigere smaak heeft dan de gekrulde bladen. Seems fine to me!

De bieslook blijft als enige een beetje achter op de rest met zijn 3 dunne stengeltjes. En laat dat nou één van mijn favoriete kruiden zijn... Dat wordt afwachten dus.

Onze lavendel doet het ook behoorlijk goed overigens, de vlinders lijken er menig conferentie te houden en wij, wij vinden het allemaal best want het zien van zoveel vlinders kan niet anders dan voor een glimlach zorgen.

Life in de bos is good!

zaterdag 25 juli 2009

My life through the vision of my cell phones

Laat ik u even door de levenslijn van mijn gsmleven loodsen...

In the beginning...
... was er nerdness met een Motorolla C520 van Orange. Een noodzakelijk kwaad wat mijn moeder betrof want toen ik 10 dagen op fiets/vaarkamp zou vertrekken, kon ze de gedachte aan haar onbereikbare kind alleen maar compenseren met het doneren van een gsm. Ik vond het allemaal best – wist ik veel dat zo’n model mijn imago ietwat zou schaden. Het toestel kon bellen en met enige moeite kreeg ik er een sms uitgeperst. De contacten beperkten zich tot mijn ouders en mijn eerste lief, maar de wereld ging stilletjes voor mij open.

After the nerdness...
... kwam er een Nokia 3310. Ik volgde de mainstream met graagte want mijn gsmgebruik kwam op een hoog smsniveau en contact onderhouden met mensen werd veel eenvoudiger. Nieuwjaar werd voor mij een feest omwille van het heftige smsverkeer – de tienerjaren, u kent dat wel. Degelijkheid en eenvoud, het leek een perfecte combinatie.

Mainstream veranderde in...
... de nood aan een specialeke, in die tijd vooral gekenmerkt door de komst van de clamshell en in mijn leven dan vooral door de komst van een Samsung SGH A800. Na het wegebben van de euforie kwam er eigenlijk alleen maar frustratie in de plaats. Slechte connectie tussen het klepje en de rest van het toestel, uitvallende telefoontjes en op het einde een flatline op het scherm en bijgevolg ook voor de enige Samsung in mijn leven. Na 6 maanden werd hij aan de kant geschoven en kreeg het merk geen kans meer.

Nonsuccess werd...
... een zoektocht naar een degelijk toestel, wat mij uiteindelijk weer bij een Nokia bracht. De Nokia 7370 bracht mij vernieuwing met een kleurenscherm en uitgebreide toepassingen, plezier met een geïntegreerd fototoestel en coolness met het strakke design (gezien de tijdsgeest :) ). Deze Nokia is nog steeds mijn backup- en uitleentoestel. Jaloerse blikken werden mijn deel, maar helaas kwam hiermee ook de drang naar een nog hipper toestel.

Coolness bracht mij...
... stylishness! En dat in de vorm van mijn huidige Nokia, de 6315. Een speciale draaiklep, classy design, handige applicaties en dat alles in heerlijk vrouwelijk design. Reeds 3 jaar lang zijn mijn Nokia 6315 en ik de beste maatjes met een superverstandhouding. Ik hou hem in ere, hij voorziet mij van degelijkheid.

Totdat...
De toekomst mij hopelijk een Nokia N97 brengt! Want om heel eerlijk te zijn, is er een groot gemis naar grotere interactiviteit die de N97 mij eindelijk kan bieden. Twitter waar ik ook ben, foto’s onmiddellijk op mijn blog dumpen met de Ovi Suite, dingen kunnen opzoeken wanneer ik ze nodig heb en op welk moment ik ze nodig heb, eindelijk ontdekken hoe ik te voet het snelst van punt A naar punt B geraak door de handige GPS sensor... En dat alles in een heerlijk design én met handig toetsenbord.

Als Nokia-fan ben ik ervan overtuigd dat een dergelijk toestel mijn leven alleen maar kan vernieuwen, vereenvoudigen, vergemakkelijken en verrijken en dat ver boven de standaard smartphonegrens.

Het lijkt mij duidelijk, maar om het nog even samen te vatten: de Nokia N97 kan mijn potentiële beste vriend worden!

Thanks Clo en de Brussel Girl Geek Dinner-wedstrijd!!

donderdag 23 juli 2009

Het konijn met de tijgerhaaitanden

Dat onzen Tijger een speciaal geval is, dat moet ik u niet meer vertellen – dat deed ik hier al.
Sinds ik twee jaar geleden naar een ander appartement verhuisde, besliste mijn omi om Tijger bij haar te huisvesten. Toen mijn opi overleed, bleek dat inderdaad zo geen slecht idee te zijn. De omi had iemand/iets om tegen te praten en ik had geen vuile houtschilfers meer op mijn tapijten.

Ondertussen heeft Tijger zijn tv-debuut achter de rug en werd hij officieel het GoIV-konijn. In zijn vier jonge jaren heeft hij dus al heel wat meer bereikt dan menig ander dwergkonijn.
Helaas blijft het een neurotisch, wild en onhandelbaar konijn met nagels en tanden die groeien als slodderkolen. Dat leverde vandaag weer een fantastisch tafereel op bij de dierenarts (een nieuwe) die nog nooit zo’n onhandelbaar konijn had meegemaakt.
Omdat onzen Tijger het wat te bond maakte op de onderzoekstafel, moest hij dus alweer platgespoten worden vooraleer zijn ingegroeide tandjes en scherpe nagels een opknapbeurt konden krijgen.

’t Was een beetje een zielig zicht, zo’n indommelend dwergkonijntje dat er toch zo schattig uitziet als je het van op een afstand bekijkt. Maar, het is nu eenmaal een noodzakelijk kwaad.
Ik mag er niet aan denken dat we het beestje nu zomaar zouden loslaten in het wild, met zijn scheve tandjes overleeft ie het nooit. En dus betaalde ik met geforceerde glimlach de 45 euro die het zaakje mij kostte en knikte ik halvelings bij het horen dat we best om de 3 maanden terugkwamen voor een opfrisknipbeurt.

We proberen het eerst wel even zelf hoor, meneer de dierenarts. U wil toch zelf ook niet om de 3 maanden platgespoten worden?!

maandag 20 juli 2009

't Was niet mou(les)lijk

Gisteren kwam ik tot een nieuw culinair hoogtepunt in mijn persoonlijke kookkunsten.
In plaats van weer eens op restaurant te gaan (na 3 dagen NY heb je dat wel even gehad), had ik het geweldige voorstel om zelf mosselen te maken.
Een kleine kanttekening is hier wel even nodig want ik had nog nooit in mijn leven mosselen gemaakt. Zien maken, dat dan weer wel.

Dus stonden wij daar in de winkel heel hard ons best te doen om onvoorbereid de juiste ingrediënten te kopen. Plots leek de uitverkochte selder het mosselplan in het water te laten vallen, maar gelukkig vonden we nog een secret stash selder naast het fruit. Winkellogica spreekt voor zich natuurlijk.

Eenmaal terug thuis besloot ik om toch wat professionele hulp erbij te halen en met de hulp van het grote kookboek, een receptje van een mosselkok en de preischoonmaaktips van Marie-Claire kon er helemaal niets fout lopen.

Ik was vooral verbaasd over de snelheid waarop je mosselen kan maken, het is eigenlijk nog makkelijker dan pakweg wortelpuree maken. En je kan je eens goed laten gaan met de pepermolen, which is pretty cool als je zo'n groot baseball bat-model hebt als dat van ons.

Kijkt ne keer hier, dat ziet er nu toch fantastisch uit, niet?!

dinsdag 14 juli 2009

Uit het leven geknipt en ingelijst

Het is momenteel biezonder druk in la vie de Fieosophie. Dat uit zich hoofdzakelijk in weinig tijd om te bloggen, maar een fijne tijd in het echte leven.
Bijgevolg neem ik de vrijheid om alles even op te lijsten in - jawel - een lijstje.
  • Soek was weg, maar Soek is weer even terug om vervolgens binnenkort weer even weg te zijn. De tijd die ons nog naast het werk rest, wordt dus optimaal ingevuld.
  • Mijn lief nichtje had nog een ticket voor Madonna op overschot waarmee ze mij bijzonder blij heeft gemaakt. Ik heb de files, mensenmassa en regen getrotseerd en had daar geen minuut spijt van! Er was ambiance, er was show, er was een lijf om jaloers op te zijn, er was spektakel en er was een boodschap. Er was ook iets minder zangtalent, maar daarvoor kom je toch niet naar Madonna? Er was vooral een geamuseerde Fielosophie. Oh en er was ook nog een "Fielosophie en de vergeten fietslotcombinatie". Een kortverhaal dat zijn "en ze leefden nog lang en gelukkig"-einde dankt aan mijn eekhoorngeheugen en de heldhaftige hulp van de nicht en haar behulpzaam lief.
  • Er waren plannen om naar Beleuvenissen te gaan, maar teveel friet met balletjes in tomatensaus van de schoonouders, stak daar een dik, tam stokje voor.
  • Nieuws uit het Trekt uw Plant front: Onzen Bas Ilicum heeft na onze Ruco La ook het leven gelaten. Maar gelukkig waren er nog wat zaadjes over, hopen dat deze het beter doen en dat mijn naam van plantendoder eindelijk afgeschud kan worden. Bij deze doe ik ook een oproep aan allen die verstand hebben van het planten, doen groeien en onderhouden van een basilicumplant: HELP!
  • Morgen vertrek ik naar New York "not for pleasure" voor een blitzbezoek van 3 dagen. Dat maakt dan 2 keer NY binnen het jaar, lang niet slecht denk ik dan.
  • De autovakantie naar Slovenië en Kroatië is gepland en er wordt zeer hard naar uitgekeken. Tips voor roadtripceedees zijn altijd welkom.
  • Verder heerst er nog een kleine onzekerheid wat werken na augustus betreft, maar daar hoop ik snel zekerheid over te krijgen en laten we de pret niet bederven!

zondag 5 juli 2009

Riceboy Sleeps

Dat ik Sigur Rós ten zeerste apprecieer, is nogal een understatement. Vorig jaar had ik de kans om hen live te bewonderen, een feest voor het oog, oor en hart, zoveel was zeker.

Dat hun leadzanger Jónsi (Jon Thor Birgisson) nogal een speciaal geval is, weet je vanaf het eerste moment dat je zijn stemgeluid aanhoort en je een blik op zijn ietwat androgyn gelaat slaat.

Sinds hun festivaltour van vorig jaar, is het al weer een hele tijd stil rond de groep en dat heeft alles te maken met een zijprojectje van Jónsi.
Samen met zijn levensgezel Alex Somers (van Parachutes) brengt hij een nieuw album uit onder het alter ego ‘Riceboy Sleeps’.
Sinds een viertal jaar kennen we hen al als visuele kunstformatie, maar nu komt er dus ook een album uit, een meer dan aangename verrassing.

‘Riceboy Sleeps’ is Sigur Rós, maar dan net iets meer en tegelijk iets minder. Het zijn dezelfde instrumenten en klanken, maar net anders.
Ook het IJslandse strijkorkest amiina (dat we ook al kennen van hun samenwerking met de grote broer) is weer pertinent aanwezig in de songs.

‘Riceboy Sleeps’ is geen album dat je even in de auto opzet terwijl je op weg bent naar je werk. Het is een album dat zich in 68 minuten dromerig van je meester maakt en dat je onderdompelt in een onwerelds gevoel. Het kan niet anders dan een topper worden in sfeermontages want het is onmogelijk om helemaal niets te voelen bij dit soort muziek. ‘Riceboy Sleeps’ is een specifiek vergankelijk landschap, een eeuwenoud gevoel, een zonsopgang in een feeërieke omgeving. Het is de vroege ochtend wanneer iedereen nog slaapt.

Als je van plan bent om dit album te beluisteren, kies je moment dan zorgvuldig.


donderdag 2 juli 2009

Tegenovergesteld

Weet gij wat gij veroorzaakt, al die rommel in mijn kop
Jaren van opeen stapelen en ik geraak er nimeer op
Mijnen berg die werd te hoog om af te breken dus moest ik er middendoor
Tis dat ik de kracht moeilijk kan vinden, maar goed dat ik u niemeer hoor
Wilt ge toch eens smse om te vragen hoe het met mij gaat
Zodat ik rustig kan gaan slapen zonder innerlijk geblaat
Waarom zijt ge nooit in te vinden in dien ouwe vuile stal
Nu kan ik het uit gaan leggen met al uw kinderlijk gelal
Gij brengt mij soms op gedachten die niet eens de mijne zijn
Komt ze allemaal maar halen want ik voel mij veel te klein
Kheb al vaak voor u gestaan in de spiegel geargumenteerd
Maar als ze mij dan voor u zetten doe ik het allemaal verkeerd
Tis dat ik u niet geloof
En u ook niets meer beloof
Ik ga ook niet voor u kruipen
Of in zelfbeklag verzuipen
Vanaf nu ga ‘k mij vermannen
En u hopelijk verbannen
Tot ge mij weer eens opbelt
en mijn bolster weer vervelt

Tegenovergesteld