maandag 31 mei 2010

Moestuin voor en door dummies. Stap 3: Een Plan

Achtergrond is één ding, maar dan nog is het belangrijk om even stil te staan bij hoe je het nu allemaal gaat aanpakken.
Heb ik al het materiaal? Spade, hark: Check. Tot fashionable handschoenen met bloemetjes toe. Rieten hoed volgt nog wanneer ik rozen begin te kweken en in mijn midlife beland.

Omdat ik een volkomen leek ben in het kweken van groenten, wou ik het in ieder geval klein en bescheiden houden. Het heeft geen enkele zin om meters groenten te gaan verbouwen en al het werk vervolgens niet te kunnen bijhouden. Want “het werk” dat een moestuin met zich meebrengt, kan ik zelfs op dit moment nog niet helemaal inschatten. Het zekere voor het onzekere dus!

Ik koos voor een stukje van 1,5m op 2,5m.
De volgende fase had toch ook nog wat denkwerk nodig. Hoe zou ik de rijen aanleggen? Horizontaal? Vertikaal? Met een wegje ertussen? Met een rij stenen ertussen om gemakkelijk aan de groenten te kunnen? Is dat wel makkelijk naar onderhoud toe?

Dit kleine schemaatje - waar er wel 7 aan vooraf zijn gegaan - zal de basis van mijn moestuin worden.

Met dit schema kon ik ook meteen – op basis van de zaaiafstanden die ik per groente reeds in een ander schema had geplaatst – uittellen hoeveel plantjes ik uiteindelijk zou overhouden. Dat was ook handig om te beslissen of ik 1 of 2 rijen van eenzelfde groente zou zaaien.
Zo heeft een mens nooit genoeg ajuintjes dacht ik en ik tekende nog een extra rijtje erbij. Of ik wat te enthousiast ben geweest, zal ik nog wel ontdekken!

Onzekerheid of twijfel: Kiezen is verliezen

9 maanden zijn er ondertussen gepasseerd op de “nieuwe” werkstek. 9 maanden waarin mijn proefperiode volledig stilzwijgend verlengd werd (ik ga er toch vanuit dat een mens geen 9 maanden in zijn proefperiode kan blijven zitten) en 9 maanden die blijkbaar lang genoeg zijn om voor het eerst, sinds ik als werkmensch beschouwd mag worden, mijn vakantiegeld uitbetaald te krijgen.

Oké, ik heb wel eens 2 jaar voor hetzelfde bedrijf gewerkt, maar het vernuft systeem van televisie maken zorgt ervoor dat je contract opeens ten einde loopt om de volgende dag al een nieuw contract te mogen tekenen. Voordelig voor de werkgever, iets minder voor mezelf, maar ach. Wanneer een mens zijn job graag doet, laat die zich als jong veulen al eens in het zak zetten.

9 maanden waarin mijn job nog steeds als nieuw aanvoelt. Als in, ik weet nog steeds niet voldoende en ik voel me nog steeds niet op mijn gemak.
Nieuw als in nog steeds geen goed contact hebben met alle werknemers.
Wat ik wel door heb, is dat er heel wat psychologische onderlaagjes worden gehanteerd.
Een laagje dat varieert van manipuleren via sarcastische mopjes tot dingen gedaan krijgen van mensen door er een evidentie van te maken.
Ik trek dat niet. Elke vezel in mijn lichaam doorziet zulke praktijken en walgt.

9 maanden van constante twijfel. Van blijven of verdwijnen? Van afwegen of veel leren belangrijk genoeg is.
Twijfel over of het wel normaal is dat een mens 11 uur op een dag werkt zonder daar enige compensatie voor te ontvangen.
Twijfel over of het wel een goede beslissing was om voor een bureaujob te kiezen, want mijn God wat mis ik “the field”!

Maar het blijven 9 maanden waarbij ik zekerheid had/heb. Waarbij ik eindelijk na 4 jaar een vast contract heb. Waarbij ik vakantiegeld krijg en maaltijdcheques en zelfs een fiets afgelopen Nieuwjaar.

Ik wil zo graag weer doen wat ik graag deed, maar dat impliceert opnieuw onzekerheid.
Ik wil ook zo graag gaan schrijven. Maar opnieuw, onzekerheid.

Onzekerheid of twijfel. Een mens wordt daar niet gelukkig van.

zaterdag 29 mei 2010

Moestuin voor en door dummies. Stap 2: De groenten

Deze stap heb ik achteraf bekeken niet doordacht genoeg aangepakt.
Omwille van het koude weer en drukke agenda’s, kwamen we pas tot het spitten en zaaien toe ergens half mei.
Ik had al wel even nagedacht over welke groenten ik wou planten, maar voor een aantal was het al te laat om nog te beginnen zaaien.
En toen Soek en ik in de winkel naar al die zaaizakjes stonden te staren, veranderden mijn plannen toch nog een keer. Last minute wijzigingen zijn volgens mij geen goede vriend van de moestuin.

Uiteindelijk stapten we buiten met: ajuintjes, wortelen, prei, rucola en witloof.
De eerste drie omdat ik al wist dat ze redelijk makkelijk te telen zijn, de laatste twee lichtjes geleid door Soek zijn persoonlijk groentegoesting.

Ondertussen ben ik al een beetje bang voor de uitkomst want blijkt dat witloof een hele klus is. Iets met ze uitdoen voor ze boven de grond komen en vervolgens in een bak aarde in de kelder zetten. Hm, wij hebben helemaal geen kelder, dus dat kan nog wel eens tricky worden.

Wat de rucola betreft ben ik ook iets te enthousiast geweest. Volgens de boeken moest je rucola planten met een tussenafstand van 15 cm.
Mijn berekeningen volgens het schema (meer hierover in een volgende post) toonden aan dat er dan maar 6 rucolaplantjes op een rij zouden kunnen staan. Omdat ik dat nogal weinig vond, zou ik nog een tweede rij zaaien.
Ondertussen leerde ik van een collega dat die plantafstand voor rucola niet zo belangrijk is waardoor ik uiteindelijk heel wat meer sla zal hebben dan gepland!
Fail van de boeken en ik zal in de zomer heel wat sla kunnen uitdelen!

Conclusie van het verhaal: Als ik volgend jaar mij opnieuw aan een moestuin waag, zal ik mij wat beter concentreren op welke groente de minste moeite vraagt. Courgette bijvoorbeeld, groeit naar het schijnt gelijk kolen en elke dag een nieuwe courgette!

vrijdag 28 mei 2010

Moestuin voor en door dummies. Stap 1: Achtergrond, oftewel: Informeer u.

Dus u wilt graag een moestuin? Jawel, ik wil een moestuin, dacht ik zo bij mezelf. Je eigen groenten kweken, dat zal eens niet eco zijn zeker in deze tijd van te dure Delhaize bioproducten.

Maar hoe begin je daar nu aan? Mijn opa, voor mij hét toonbeeld van de huiselijke groentekweker, kan mij zijn groentewijsheid helaas niet meer doorgeven.
Ik was dus volledig op mezelf aangewezen. Even werd er overwogen om de buurman om raad te vragen want zijn tuintje ligt er fantastisch bij.
Maar onze band beperkt zich tot het zwaaien vanuit de auto, dus die optie vloog uiteindelijk toch de vuilbak in.
Er zat dus niets anders op dan autodidactie en proefondervinden. Een uitdaging, dat alleszins.

Op een half jaar tijd kocht ik 4 boeken die mij alle moestuinwijsheid moesten brengen die er maar op de wereld te vinden was. Uiteindelijk is die achtergrond wel belangrijk. Je leert wat voor soort grond je hebt en of je die moet mengen met andere grond, je krijgt tips over hoe je je grondplan best kan aanpakken en vooral, je leert veel over de groenten. Wanneer je moet zaaien, hoe ze groeien, wanneer je mag oogsten, hoe te onderhouden, welke ziektes ze kunnen krijgen,…

Zelfs zaaiafstanden worden vermeld en dat vond ik werkelijk fantastisch want dat zou ik uit mezelf nooit geweten hebben. Je zult het maar voorhebben, zo’n wortel die door je slablad groeit.


Dus voor je op “de wilden boef” aan een moestuin begint, is het toch belangrijk om een zekere achtergrond op te bouwen.
Zelf heb ik de belangrijkste dingen even opgeschreven en heb ik voor elke groente die ik wou planten een overzichtje gemaakt van de belangrijkste dingen: wanneer zaaien, uitdunnen, oogsten, wat is de zaaiafstand enzoverder.

Een moestuin is dus niet alleen een grond verbouwen. Het is ook een achtergrond kweken!

donderdag 27 mei 2010

Project Moestuin voor en door dummies

Dit weekend vond er een heuse mijlpaal plaats in het leven in De Bos. Na veel palaveren werd er namelijk - eindelijk - een moestuin aangelegd.

U zal misschien denken: "Een moestuin, bij God wat is daar nu zo spectaculair aan". Maar werkelijk, ondanks zijn kleine afmeting, is het een groots project ten huize Fielosophie.

Eigenlijk ken ik een moestuin alleen maar van ziens. Van het genre waarbij u al fietsend in "den hof" van een ander gluurt en dan bij uzelve denkt, ah kijk die mensen hebben een moestuintje zie. Schoon dadde.

Oké, in feite is dat wat overdreven want als kleine koter hadden wij een moestuin thuis, maar dat beperkte zich toch eerder tot het kijken naar de noeste arbeid van de mama en de opa én het brengen van glazen water want naar ik mij meen te herinneren was het altijd warm als er in de moestuin werd gewerkt. En laten we natuurlijk het plukken van de occasionele aardbei niet vergeten. Want woohow een pijpajuin uitsteken, dat was voor gevorderden.

Maar omdat onze grote tuin in De Bos zich perfect leent tot moestuininitiatieven, begonnen mijn amateur groene vingers te jeuken.
Er was echter één probleem. Soek noch Fielosophie wisten hoe een moestuin aangelegd, gezaaid en onderhouden moest worden.

Onder het motto: wie niet zaait, zal ook niet oogsten, kocht ik mezelve een stuk of 4 boeken die mij moestuinwijsheid en een stappenplan moesten brengen.
Uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat boekenwijsheid mij in dit geval niet helemaal kon helpen. En dus besliste ik om project moestuin proefondervindelijk te starten.

Ik voelde en voel mij nog steeds behoorlijk onwetend, maar ik kan mij inbeelden dat er nog heel wat mensen met dat gevoel rondlopen en daardoor Project Moestuin niet durven aanvangen.

Alzo werd de "Moestuin voor en door dummies"-rubriek geboren, waarin ik u mee zal nemen doorheen de vorderingen en proefondervindelijke do's & don'ts.
In geuren en kleuren uiteraard!

dinsdag 25 mei 2010

Fielosophie wenst gevogelte

Mijn feedreader blijft al een maand of twee boven de 100 ongelezen feeds staan. Wat ik ook doe en hoeveel ik ook probeer bij te benen, de teller geraakt maximum aan de 90.
Bijgevolg lees ik al uw berichten in uitgesteld relais en zo ook die van Latanie.

Ik volg haar stiekem al een tijdje omdat ik haar zelfgemaakte juwelen werkelijk de max vind. Had ik meer tijd en boetseervingers dan zou ik mij daar ook aan willen wagen. Maar aangezien dat zich bij mij eerder beperkt tot creatief typen en occasionele groene vingers, kan ik alleen maar vol bewondering naar haar creaties kijken.

Blijkt dat Latanie gewoon een heuse give-way organiseert met übercoole gele vogeloorbellen. Geïnspireerd door Janina en haar tsunami aan give-away-winsituaties, kan ik niet anders dan het ook eens zelf proberen. Want wie niet waagt niet wint oftewel: meedoen voor de vogel is gaan vliegen!
Bovendien zijn gele oorbellen voor mij het perfecte excuus om deze zomer gele ballerina’s of wie weet zelfs gele pumps te gaan kopen!
Living on the edge enzo he. Ne keer wild doen enal!

Ik heb (bijna) een (nieuw) voitureke

Zaterdag was een hoogdag in het leven van uw immer enthousiaste Fielosophie.
Zo ben ik erin geslaagd om twee (!) van mijn op het achterplan geschoven plannen uit te voeren.

Ik had het u hier reeds gezegd, ik ben al een tijdje wagenachtig. Maar deze zaterdag kwam er eindelijk schot in de zaak.
Des voormiddags werd er richting Volkswagen garage gereden om een offerte te vragen voor een nieuwe voiture. De grijze gierigaard moest plaats maken voor de naar comfort en veiligheid snakkende chauffeur in mij. En eigenlijk kwam dat ook wel goed uit voor mijn budget, want een nieuwe wagen betekent ook minder verbruik.

Aldus vertrok ik richting VW garage om te informeren naar de nieuwe Polo en zal ik naar alle waarschijnlijkheid binnen een paar maanden dan toch met een nieuwe Golf rondrijden.
Ik stond ervan versteld hoeveel korting een mens eigenlijk op de catalogusprijs van een wagen krijgt. Oké, ik opteerde voor de bluemotion versie want een mens wil al wel eens iets goed doen voor het milieu, of op z’n minst toch zijn geweten kunnen sussen.
En daar smijt de overheid dus al een mooi percentje bovenop. Daarnaast zorgt de dieselpartikelfilter ook nog eens voor een mooi kortinkje (én een gegarandeerde top 3 prijs in scrabble). Tel daar nog even de korting van de garage bij en hopla, men hebbe a whole lotta car voor een çava budgetje.
Uiteindelijk bleek het verschil tussen de Polo en de Golf zo klein te zijn, dat mijn voorkeur dan toch naar de Golf uit gaat.

Eh voila zo vlot gaat dat dan. Er moet nog testgereden worden en de officiële “oké dan” moet ook nog gegeven worden, maar hihaa in mijn hoofd is er reeds afscheid genomen van mijn benzineverslaafde huidige wagen. Bijgevolg zoekt die dan ook een nieuwe eigenaar, geïnteresseerden voor een Golf IV highline full option van ’98 mogen mij altijd contacteren met hun beste bod!

Oh ja, voor ik het vergeet, plan twee was de lang uitgestelde aanleg van een moestuin. Maar daarover deze week meer met een heuse “Moestuinen van en voor dummies” rubriek.

dinsdag 18 mei 2010

Fielosophie in de bos

Ik durf soms nogal smalend beweren dat ik in het hol van Pluto ben gaan wonen. En inderdaad, als je opgegroeid bent in een grote en levendige gemeente, dan is een klein gehuchtje een hele verandering. Er is zelfs geen bakker in ons dorp, u begrijpt mijn punt.

Maar eigenlijk heeft dit kleine plekje in "de bos" mijn hart veroverd. Want je kan hier in de zomer overal een peer of een appeltje plukken, je kan 's avonds in je eigen tuin zitten met alleen het geluid van vogeltjes om je heen en vooral, de mensen zijn hier (h)eerlijk vriendelijk. Werkelijk, zelfs wanneer ik ga winkelen in de supermarkt van de overkoepelende gemeente word ik persoonlijk begroet door de manager himself. En dat in Delhaize 't Zuid? Ik dacht het niet.

Maar het allerleukst aan ons dorpje zijn de curiositeiten die u hier kan ontdekken. Zo gaan de mensen zelfs te paard op café. Voorwaar, ik maak u geen blazen wijs.
In een cafeetje hier verderop kan je geregeld paarden helemaal westerngewijs buiten aan het café zien staan. Geef nu toe, als u zo'n cafeetje passeert dan kan u toch ook niet anders dan glimlachen?

Of wat dacht je van onze natuurlijke volière? Ook wel beter gekend als: het tuinhuis. Na die koude winter kwamen we onlangs nog een keer in ons tuinhuis en wat bleek? Eén vogel zat rustig op de rand van een verfpot. Ik verdacht Soek er nog van om een opgezet exemplaar daar gepositioneerd te hebben, maar neen hoor. Ondertussen ontdekten we al een stuk of vier van die vogelbeesten. Zelfs onze garage herbergt sinds kort een vogelgezinnetje. Gevogelte doet het hier nogal goed blijkbaar.

En moest u nog niet overtuigd zijn van de oprechte schoonheid van ons bos, dan moet u fotogewijs uw conclusies maar trekken.

dinsdag 11 mei 2010

Had ik maar eens 5 minuten peignoirtijd

Had ik u al verteld dat ik een acuut tijdstekort heb?
Dat ik gelijk nog achter mijn schoenen aanhink en tegen de muur aan bots omdat ik al aan het stappen ben terwijl mijn vinger nog in mijn schoen vastzit?
Of dat ik een geweldig idee kan hebben om dat dan halverwege de bedenking alweer te vergeten omdat ik mij plots bedenk dat mijn to do lijstje niet meer leesbaar is omdat er 4 post-it's opplakken? Euh...
En dat allemaal door te veel werk, te weinig collega's en - eerlijk - af en toe te veel gezucht en geklaag van mijn kant.

Moest ik ooit nog eens vijf minuten tijd hebben, dan zouden volgende zaken to do-lijst gewijs netjes afgehandeld kunnen worden:
  • Naar de tandarts gaan. Voorafgegaan door eerst en vooral het vinden van een tandarts. Want in de bos is het medisch dossier nog ongekend.
  • Meteen ook eens naar de huisdokter gaan om het medisch dossier over te laten brengen. Ah ja, en natuurlijk moet ook deze heer of dame eerst nog gelokaliseerd worden.
  • Een moestuin aanleggen. Ik heb alle geloofwaardigheid hieromtrent verloren wegens aanhoudende beloftes en beweringen, I know.
  • Avondjes café, restaurant, tentoonstellingen ed met die mensen die ik steeds op de lange baan moet schuiven met het seuten-excuus: "Ik weet nog niet wanneer ik gedaan ga hebben met werken, binnenkort, beloofd. Nee echt ze!"
  • Strijken. Werkelijk. Als een mens pas om 21u van tafel komt, dan heeft die mens geen zin meer in strijk. En ja, dat kan dan misschien een luie mens zijn, maar als u het zoveel beter doet, mag u gerust hier eens de superhuisvrouw komen uithangen en mijn was komen strijken. Ik zal er dan nog een waske bovenop doen. Want dingen in een wasvat gooien, dat kan ik dan weer wel, in peignoir enal.
  • Bakken. Taarten, koeken, cake, alles wat te combineren valt met kokos, amandel, kaneel, vanille of fruit. Luie recepten zijn de favoriet. Bakken valt namelijk ook te combineren met het dragen van een peignoir.
  • Een hele dag geen verplichtingen hebben zodat je tot de middag kan rondlopen in een peignoir. Want je kan zot veel dingen doen in peignoir.
  • Een blogpost schrijven zonder dat die bestaat uit lijstjes. Lijstjes zijn voor wannabees en we streven toch naar enige vorm van creativiteit en aan elkaar geschreven zinnen zonder opsommingstekens.
Volgende keer beter, beloofd.

donderdag 6 mei 2010

Paris, une belle histoire

Een kleine impressie van Parijs, omdat beelden vaak meer zeggen dan woorden en omdat ik na lang overwegen tot de vaststelling ben gekomen dat Parijs niet in een paar woorden is samen te vatten.
Behalve dan misschien dat het altijd wel voor une belle histoire zorgt...

Paris from Fielosophie on Vimeo.

dinsdag 4 mei 2010

Aan de online marketeer

Aan al de onlinebedrijven die van mijn emailadres gebruik maken om hun al dan niet aangevraagde promoties kenbaar te maken:
Ik heb u misschien de toestemming gegeven om uw promoties te ontvangen omdat ik uw producten kan appreciëren.
U maakt mooie promoties, ik lees uw mails en doe zo nu en dan een kleine bestelling. Wederzijds respect of eigenbelang, beide zijn van toepassing.
We hebben doorgaans een goede relatie omdat we weten wat we van elkaar kunnen verwachten.

Maar waar ik niet om gevraagd heb, zijn uw eindeloze mails en herhalingen van uw moederdagpromoties.
U beseft niet half wat voor een pijnlijke zaken ik elke dag uit mijn mailbox moet halen. Zuchten bij het lezen van de titel, proberen niet verder te lezen en met spijt op de deleteknop duwen.

Beste online marketeer, ik zou het bijzonder kunnen appreciëren, moest u mij kunnen unsubsriben uit uw moederdagpromotielijst.
Volgens mij is die non-doelgroep groter dan u zelf denkt.