dinsdag 26 juni 2012

Fielosophie en de vreemde kikker in de kwaak

We zitten met een kikker in de vijver - that is, de vijver die eigenlijk geen vijver is gezien de afwezigheid van vis in het betreffende buitenwaterreservoir.

Visueel hebben we de kikker nog niet kunnen lokaliseren, maar auditief hebben we hem reeds mogen aanschouwen.

Zolang het bij dat ene beest blijft en hij zijn kwaakvolume tot een normaal niveau beperkt, zullen we zijn aanwezigheid tolereren. Het is dat hij alleen 's avonds en 's nachts begint te kwaken.
In het begin - toen het gedempte kwaakgeluid ons nog vreemd was -  verdacht ik de kat ervan te luid en aan een vreemd tempo te snuffelen. Maar neen, blijkt dat wij gewoon een vreemd kwakende amfibie in onze pseudovijver hebben zitten.
Het is voorzeker omdat onze krokodil sinds onze terugkeer van vakantie verzopen is en nog niet gereanimeerd is, dat die kikker onze pseudovijver tot zijn territorium durfde te aanzien.

Wacht maar tot die krokodil terug goed ligt. Eens zien of hij dan nog zo vreemd zal durven kwaken!

dinsdag 19 juni 2012

Fielosophie loves coleslaw

Men zegt al wel eens dat aan alle mooie liedjes een eind komt en aldus zit ik weer thuis in mijn zetel druk de jetlag te ontkennen.
De afgelopen roadtrip moet toch één van de betere vakanties geweest zijn die ik al ondernomen heb. Amerika is gewoon zo easy going dat een mens niet anders kan dan ervan houden.

Ik wil toch ook graag nog een extra woordje van liefde uitdrukken voor hun heerlijke side dish: de Coleslaw.
Man man man, wat hou ik van hun coleslaw! Mijn side dish numero uno bij welk gerecht dan ook! Al ging het lief gaarne voor de wat vettere uitspatting: onion rings. Ook niet slecht natuurlijk.
Een potje coleslaw rechts naast de obligatoire ketchupfles!

U ziet hier trouwens een typisch Route 66 baancafé waar we een lunchke nuttigden. Ik ging voor croque monsieurkes (aka Ham and Cheese toast) - met coleslaw uiteraard.
De bediening dacht dat ik aan mijn voorgerecht begon, want 2 boterhammen als lunch, dat vonden ze toch maar vreemd.
Seriously, gezonde dingen zijn moeilijk te vinden in de Amerikaanse keuken.
En overal, echt overal geven ze frieten bij. Sandwich tonijn? Met frieten. Ceasar salad? Met frieten.
Ik denk dat we de hele wereldkeuken hebben aangedaan om elke avond te kunnen variëren in onze maaltijden en om frieten te vermijden!
Het moet gezegd zijn, we hebben echt een paar keer heel lekker gegeten in Amerika. Ik ga daar zeker nog een volledige post aan wijden op WonderWeg met een aantal toprestaurants in de grote steden!

En nu ga ik weer geweldig genieten van gewoon vers brood van de bakker en wat verse aardbeienconfituur van de schoonmama!

woensdag 13 juni 2012

Seattle Rocks!

Ik ben nog steeds alive and kicking, dankuwel. Het is alleen niet altijd even handig om efficient werkend internet te vinden of - jawel - de energie om na deze volle dagen nog te bloggen.
Ik haal het allemaal nog wel in, beloofd.

Maar, toch even melden dat wij ons momenteel in Seattle bevinden en dat deze stad nog behoorlijk hard rockt ook.
Ziehier het bewijs daarvan:
Buiten het feit dat u waarschijnlijk al had opgemerkt dat ik mijn gitaar redelijk onnatuurlijk hoog vasthoudt, heb ik me daar toch een behoorlijk rockgehalte aangemeten, dacht ik zo.

Seattle heeft één van de meest coole museums ever: het EMP oftwel Experience Music Project, alwaar wij een Nirvana én AC/DC tentoonstelling hebben meegepikt.
En dat allemaal terwijl wij eigenlijk maar een halve dag in Seattle zijn he!
Wij rocken zo hard in het efficiënt stedenbezoeken.

donderdag 7 juni 2012

Minidonuts van Den John


Naast het feit dat ik op alle wegen van Los Angeles op zoek ben gegaan naar de nummerplaat ASTRIDB (zonder succes overigens), moest ik toch even langsgaan bij de plek waar Den John zijn overheerlijke minidonuts aanprees.

Just for the record, wij doen dus eigenlijk een beetje van tips volgen zoals Vlaanderen Vakantieland maar dan van Astrid in Wonderland - voor u zou denken dat ik een losgeslagen stalker ben.

Ik was behoorlijk enthousiast toen ik voor slechts 4$ 12 minidonuts mocht bestellen en het werd al helemaal out of control toen bleek dat wij er minstens 18 hadden gekregen omdat de zaak bijna ging sluiten.
De eigenaars van de shop moeten mij behoorlijk bizar gevonden hebben toen ik  voor de ingang lollig ging staan poseren met een donut in de hand. 
De zwerver aan de overkant van de straat snapte het al helemaal niet.

Conclusie: Bijzonder blij dat ik de donut experience mocht meemaken en ze waren werkelijk amazing.

Minpuntje: het blijken verdoken balletjes beton te zijn.
7 uur later en nog steeds geen andere hap door de keel gekregen. Achteraf gezien had ik er toch liever maar 12 gekregen. (pas op, ik heb netjes gedeeld met de wederhelft hoor)
Maar goed, weeral een evenement bij op onze roadtrip!

U bent zelf niet bang van een balletje beton zo nu en dan? Bezoek dan zeker Zelda's Corner bij uw volgende LA bezoek!

dinsdag 5 juni 2012

American breakfast - a full experience!


Die Amerikaanse ontbijten jong, dat is nogal neig de moeite hier.
De meeste van onze hotels bieden geen gratis ontbijt aan, dus zijn wij genoodzaakt om op zoek te gaan naar diners die breakfasts aanbieden. Chance dat ze daar wel goed op voorzien zijn, je kan op veel plekken zelfs 24u lang ontbijt bestellen.
Klinkt zotjes? Wacht tot u bij de ontbijtspecial een ribeye steak ziet staan.

Ik ben thuis nogal van het gezonde ontbijt type. Magere yoghurt met fruit of muesli, havermout, sojamelkshakes,...
Mijn maag weet dus niet goed wat haar overkomt.

Zijn al door de slokdarm gepasseerd:
- Dag 1: omelet met spek en gefrituurde aardappelschijfjes

- Dag 2: blueberry pancakes (waarvan slechts 3 van de 5 opgekregen)

- Dag 3: ontbijt overgeslagen - heerlijke kokos/chocoladekoekjes in de plaats gegeten
- Dag 4: complementary continental breakfast van het hotel. Lees: 1 toast en een kom havermout uit een zakje met teveel suiker & kaneel plus een sinaasappel.
- Dag 5: Gewonnen brood met spek - deze vreemde combinatie ontstond omdat ik dacht dat french toast gewoon een sneetje toastbrood zou zijn. Helaas.
Ik nam wel nog een fruit bowl achteraf omdat ik al die vettigheid mentaal moest kunnen counteren.

U ziet, wat ontbijten betreft, krijgt mijn maag het zwaar te verduren.
Ter mijner verdediging, we vinden hier echt niets gezonder en ik snak echt naar magere yogurt, muesli of fruit!

Een voordeel van dat ochtendlijk vettig geweld, is dat wij hier maaltijden overslaan aan de lopende band. We teren makkelijk tot 's avonds op alleen zo'n ontbijtje en vandaag beperkten we ons zelfs tot het ontbijt (van dag 5) en minidonuts van Den John om 16u. Geen lunch, noch avondmaal, het is hier nu 10u 's avonds en er kan niet gegeten worden omdat de magen protesteren.

Klinkt behoorlijk ongezond allemaal, I know. Maar wij leven the American way met onze Europese magen. Onze roadtrip is full experience of het is het niet.

Een positief punt is dat wij behoorlijk zotjes en ineens beslisten om morgen toch nog een show van Cirque du Soleil mee te pikken, deze keer in the Kodak Theater in Los Angeles, onder het mom "we hebben toch al wat centjes uitgespaard aan niet genuttigde maaltijden". Whatever makes us happy, dear.
The American full experience, ik zei het al. U kan dat gerust letterlijk en figuurlijk nemen, moest u nog niet mee zijn.

Oh en als u dacht dat ik het zou laten bij het vermelden van "minidonuts van Den John", think again! Een volledige blogpost volgt nog lieve donutties!

zondag 3 juni 2012

Viva Elvis!

Euhm, ik wil niets zeggen, maar ik ben dus wel met den Elvis op de foto geweest hé...

Alleen zijn hoofd was een beetje groot uitgevallen.
Ik heb ook zeker 3 minuten geprobeerd om het bekende Elvislipke na te doen.
Het is niet gelukt.

Fielosophie en de airport security


Zaventem: Fielosophie wandelt door de security, ontdaan van horloge, ring en riem. Alarm.
Schoenen worden uitgedaan.
Alarm.
Fouillage is aan de orde, maar uiteraard wordt er niets speciaal gevonden. "Waarschijnlijk gewoon uw beha juffrouw", aldus de vrouwelijke security agent.
Frons van de man achter mij volgt.

Atlanta: Fielosophie wandelt door de security - full body scan deze keer - ontdaan van horloge, ring, riem én schoenen.
Geen alarm, maar wel aan de kant geroepen door vrouwelijke security agent:
"There appears to be something near your breasts". 
Ahum. Een beha misschien?
Tot het ogenblik waarop de vrouw effectief naar me kijkt en mijn TV kettinkje ziet: "Oh my, no it's just your lovely necklace! Wow that's really great! So pretty! No worries, carry on madam!".

Note to self: In het vervolg misschien toch een ketting vermijden, kwestie van geen onnodige aandacht naar mijn borsten te voeren aan security checks...