vrijdag 18 juli 2014

Meanwhile met het zwanger vrouwtje

Lijstjes, post-it's, mailtjes naar mezelf én kersverse bevriende moeders, infoblaadjes en pakketten, en het opmaken van nog meer en langere lijstjes, dat is zo'n beetje de samenvatting van wat dit zwanger vrouwtje momenteel bezig houdt naast werken.
Het ene moment lijken de lijstjes onmogelijk om ooit af te werken, het andere moment kan ik vier dingen tegelijk doorstrepen, de balans der zwangerschap is een stevige mentale evenwichtsoefening.

Het moet gezegd zijnde, wanneer je zoals ik geen broers of zussen hebt die al baby ervaring konden hebben en je niet meer in paniek naar je mama kan bellen, dan is het vooruitzicht op zo'n volledig van jou afhankelijk hummeltje soms wat akelig.

Een avond volledig in paniek voor mij uit staren en een slapeloze nacht verder, besloot ik al mijn gène opzij te zetten en vanaf toen stel ik gewoon elke vraag die ik heb aan pas bevallen vrienden of nichten met de nodige expertise.
En werkelijk waar, daardoor is de rust redelijk goed weergekeerd in mijn hoofd want al mijn vragen en bezorgdheden worden met veel enthousiasme en tips ontvangen. Ahja, want eens je beseft dat elke zwangere vrouw diezelfde vragen heeft gehad, maakt het eigenlijk allemaal niet meer uit of je dieper ingaat op borstcompressen, knippen of huidkorsten.

En ja, ik had gezworen dat ik nooit zo'n zwanger vrouwtje zou worden dat tijdens een etentje drie kwart van de tijd over geboortebesognes ligt te mekkeren, maar ik doe dat echt alleen maar bij mensen met kinderen en houdt het zeer binnen de perken bij kinderloze gesprekspartners.

Er zit een quasi volgroeid kind in mijn buik.
En eens dat kind uit die buik komt, zal al de raad van de wereld nog niet genoeg geweest zijn om daarop te kunnen anticiperen. Want je kan je nog zo goed voorbereiden op wat komt, zo'n eerste kindje blijft gewoon proefondervindelijk ploeteren.
En weet je wat, dat is oké. Want volgens mij is dat net dezelfde manier waarop mijn moeder het heeft gedaan.