maandag 25 augustus 2014

Fielosophie heeft al spijt over de treurwilg. (een vervolg op het pact met de vuilniskarman)

Het is niet te geloven, maar mijn deal met de vuilniskarman heeft gewerkt!
Amper 3 dagen later werden die dekselse bomen al gesnoeid. 't is te zeggen, bijna volledig gekapt zelfs.
De vuilniskarman zal content zijn.

Al moet ik zeggen dat ik nu ook weer niet verwacht had dat ze die mooie treurwilg helemaal zouden kortwieken. Nu voel ik mij zelfs schuldig.
't Is ook nooit goed hé zeg.

donderdag 21 augustus 2014

Fielosophie telt af

Er zijn een aantal cijfers die mij regelmatig erop wijzen dat mijn zwangerschap nu echt op zijn einde aan het lopen is.

Er zijn vandaag op de kop nog maar 4 weken te gaan tot de uitgerekende datum. Dat betekent dat ik ook nog maar 3 weken moet werken om vanaf dan 3 maanden thuis te zijn.Al deze cijfers maken de realiteit van een kind steeds prangender.

Maar het was gisteren, toen vriendin C. zei dat ze in het buitenland zit op mijn uitgerekende bevallingsdatum, dat ik pas echt besefte dat de eerstvolgende keer dat ik haar dus zou terugzien, ik een kind zou hebben.Een kind dat er tegen dan dus echt zal zijn en niet meer gewoon iets is dat beweegt in mijn buik. 

Zotjes.

woensdag 20 augustus 2014

Fielosophie sluit een pact met de vuilniskarman

Onder de noemer "dingen die ik toen ik uit mijn bed kwam niet had kunnen voorspellen", sloot ik vanmorgen een pact met de man van de vuilkar.

U moet weten, de mannen van de vuilkar en wij, dat is nogal een moeilijk verhaal.
Wij wonen in een doodlopende straat met maar 1 baanvak, dus die mannen moeten om te beginnen al 500m achterwaarts de straat door met hun vuilkar om dan alleen maar bij ons het afval op te halen. Onze enige buurman heeft om één of andere bizarre reden nooit afval, dus daar valt ook nooit iets op te halen.


Maar dus, toen ik vanmorgen in mijn auto stapte richting werk, hoorde ik ze al van ver aankomen (u kent dat irritante achteruit-rij geluidje van de vuilkar ongetwijfeld wel). Het duurde echter behoorlijk lang tot ik ze zag verschijnen, dus besloot ik om toch onze oprit al af te rijden en op de straat te gaan staan - ondanks het feit dat wij elkaar niet kunnen passeren. 

Stonden die vedetten toch wel geen peren te pikken van de boomgaard voor ons huis zeker!
Nu, die boomgaard is niet van ons dus mij niet gelaten als ze daar een peerke of 2 willen plukken, maar ik stond daar dus nog steeds geblokkeerd in onze straat.
Omdat er niet echt beweging kwam in de vuilkar, besloot ik om dichterbij te rijden om hen erop te wijzen dat er iemand stond te wachten tot zij hun peren geplukt hadden.
Waarop ze nogal betrapt kijkend in zeven haasten in hun kabinneke stapten en de weg naar ons huis achterwaarts verder zetten.


Ik dus weer mee achteruit met mijn wagen (ja jong, 't is nogal omslachtig bij ons in 't straat, chance dat er maar één buur is of 't kon nog file worden daar).


Mijn aanwezigheid was dus opgemerkt tijdens het perenpikken en de vuilkarman besloot dat het tijd was om van de gelegenheid gebruik te maken om toch efkes zijn beklag te komen doen over de overhangende takken in de straat.


Om u een idee te geven, de google street car is halverwege onze straat gestopt en teruggedraaid nog voor hij aan ons huis kwam omdat er een bos voor ons huis staat met zoveel overhangende takken dat die de baan herleiden tot een schijnbaar smal geasfalteerd wandelpad ipv een bestaande weg.

De mannen van de vuilkar hebben daar uiteraard nogal wat last van want tijdens het achteruitrijden wordt hun zicht ook nog eens belemmerd door tegen het raam en spiegels slaande takken.

De chauffeur begon redelijk geïrriteerd zijn beklag te doen over de takken en het niet snoeien ervan, waarop ik hem al meteen (met goed vooruitgestoken zwangere buik) moest aanmanen tot kalmte aangezien dat bos niet onze eigendom is.
't Was chance een snel gekalmeerde chauffeur die meteen begreep dat ik inderdaad met mijn zwangere buik én als niet eigenaar van het bos ook niet veel aan de zaak kon veranderen. 


Dus besloot hij dat wij samen aan hetzelfde zeel moesten trekken om de zaak van de overhangende takken opgelost te krijgen.

Hij zou bij zijn oversten het probleem aankaarten en zeggen dat het onmogelijk is om de straat nog in te rijden aangezien het te gevaarlijk is - had hij daar niet bijna een kind omver gereden omdat hij niets kon zien? Zij zouden dan contact opnemen met de gemeente en dreigen om ons afval niet meer op te halen. Ik zou ook contact opnemen met de gemeente en zijn probleem ook daar rechtstreeks nog eens aankaarten. En tevens ook mijn probleem want ze zouden immers mijn vuilbakken niet meer kunnen komen legen en had ik daar nu geen kind op het nippertje achter de vuilkar zien wegspringen dat bijna werd overreden?

Hij sloot nog af met de boodschap "Goed, dan is ons verhaal op elkaar afgestemd, dat onze verhalen overeenkomen he".
En alzo sloot ik dus vanmorgen om half 9 een pact met de man van de vuilkar.

Ik heb ondertussen mijn kant van onze deal uitgevoerd en contact opgenomen met de gemeente en de boswachter, benieuwd of hij hetzelfde heeft gedaan.