donderdag 18 september 2014

Fielosophie vraagt zich af wat ze de komende 3 maanden kan doen.

Wat doet een pas bevallen moeder met kind zoal gedurende het 3 maanden durend zwangerschapsverlof?

Mijn lief vroeg gisteren of ik al plannen had of dingen die ik zeker wou doen gedurende die 3 maanden thuis en ik besefte plots dat ik helemaal geen plannen heb. Buiten een kind voeden, denk ik ik dat er misschien ook gewoon niet teveel tijd meer over is voor andere dingen of vergis ik mij?

Staan wel op de planning:
- Wonderweg eindelijk weer aanvullen met posts over onze Amerika roadtrip en hoe dat als zwangere de perfecte reis was
- Lilith haar blogboek lezen
- de berging verder inrichten (lees spullen in bakken op het rek pleuren) en op die manier plaats maken in de keuken voor babyshizzle

En daar houdt het zo'n beetje op met mijn plannen.
Ik voel het de laatste tijd heel erg kriebelen om te leren naaien, maar ik kan moeilijk richting naaiatelier met de maxicosi.
Hetzelfde verhaal met een beetje zwemmen ofzo.

Dus ervaringsmoeders, vertel mij ne keer waar ik mij misschien wel mee bezig kan houden of hoe jullie een oplossing hebben gevonden om toch wat me-time in te bouwen.

Oh en als ge dan toch bezig zijt, jullie favoriete webshops voor coole en betaal are kinderkledij mogen er ook nog bij want ik verwacht dat er misschien wel wat online shopping zal gebeuren!

For the record: no baby yet, 't is kwestie van voorbereiding ;-)

vrijdag 12 september 2014

Fielosophie bereikte vanmorgen het zwangerschapsmoeilijkhedendieptepunt

Met nog een weekje te gaan tot de uitgerekende bevallingsdatum, kunnen we toch wel stellen dat de  zwangerschapsmoeilijkheden elkaar aan een razend tempo opvolgen.
Kwaaltjes wil ik het niet echt noemen want mijn zwangerschap is echt vlotjes verlopen, maar er zijn gewoon zaken die niet meer zo evident zijn als ze voordien waren.
Zoals daar zijn: bukken om iets op te rapen, op je rug liggen, van kant wisselen in bed, teennagels knippen, vrouwelijk op een stoel zitten, schoenen aandoen Ć©n verdragen, niet morsen op je kleren (probeer maar eens proper te eten met een dikke buiklengte als afstand tussen je bord en je mond),…

Tot nu toe kon ik daar nog redelijk goed mee om en vergezeld van het occasioneel gevloek of gezucht, passeerde dat ook allemaal vlotjes.
Maar vanochtend was de eerste keer dat ik er niet in slaagde om mijn sokken zelf aan te doen.
Zittend, hangend, links, rechts, been gekruist, het ging gewoon niet.

Ik heb vanmorgen mijn lief moeten vragen om mijn sokken aan te doen.
Het zwangerschapsmoeilijkhedendieptepunt is officieel bereikt.

maandag 1 september 2014

Fielosophie heeft een kapper openbaring

28 jaar, bijna 29, moet ik geworden zijn om dit weekend voor het eerst kennisgemaakt te hebben met een echte kapper.
Wat een openbaring!

In mijn kindertijd was de mama van een klasgenootje kapster en werden de lokken steevast door deze moeder getemd. Doorheen de puberjaren werd er al eens wat geĆ«xperimenteerd met ketens die prachtige kleuringen en glanzende haren beloofden (niet altijd even succesvol) en na een verhuizing naar een ander dorp bleef ik wat verloren van keten naar keten sukkelen, op zoek naar de perfecte kapper. 
Uiteindelijk vond ik die in het dorp, maar toen mijn favoriete kapster daar vertrok, waren we weer terug bij af.

Na de verhuizing naar de bos werd een goede kapper vinden al helemaal een verloren zaak want de meeste zaken in de buurt zijn gevestigd in omgebouwde garages en dragen ronkende namen als Kapsalon Monika, Christel of Cathy en hebben het leggen van een permanent tot kunst verheven maar een hippe coupe knippen behoord niet bepaald tot de jaartargets.

Het was dus snel duidelijk dat ik uit de dorpssfeer moest vertrekken en dus zocht ik heil in de dichtstbijzijnde stad: Tienen.

Een nieuwe rondzwerving langsheen ketens diende zich aan, echter zonder succes wegens leuke kapsalonverhalen door de gerantes over de luizenplaag die al meer dan een week niet weg te krijgen was of een volgende keer zelfs over de rattenplaag in de kelder van het kapsalon. Goeiendag en tot ziens, op naar een nieuwe keten dan maar.

Na 5 jaar rondzwerven langsheen teleurstellende Tiense kapsalons, had ik er afgelopen week genoeg van en ging ik op zoek naar een "deftig" kapsalon.Zo eentje waar je verplicht een afspraak moet maken en niet zomaar kan binnenvallen. Dat moest wel kwaliteit beloven.

Mijn afspraak was gemaakt voor zaterdag 9u en toen ik om 5 voor 9 gezwind (voor zover dat hoogzwanger nog lukt) binnenwandelde, mocht ik al meteen naar de wastafel en nog geen kwartier later zat ik al voor de spiegel alwaar de baas himself mijn coupe ging kappen.Maar wat een openbaring was me dat.

Mijn kapper was een kapper zoals een kapper in mijn - en uw - verbeelding hoort te zijn.Grijzende look-a-like van Jan Hoet van rond de 50 met modieuze bril, wit hemd met obligatoire strijkplooien in de mouwen, zwart kostuumgilet erover en een zijden foulardke weggestopt in het hemd.Neem even de tijd om bovenstaande zin opnieuw te lezen en u deze kapper echt te visualiseren. 

Dit is de kapper waar ik al jaren naar op zoek was. En hij kon nog knippen ook.