dinsdag 31 mei 2016

Onderweg met kind: Tussenstop naar het Zuiden: Laon, Frankrijk

Het mag dan pijpenstelen regenen in België, toch zitten wij al met ons hoofd bij de zomervakantie. Dit jaar kiezen we opnieuw voor een autovakantie omdat dat nu eenmaal bijzonder praktisch is met al de brol die een nog-geen-tweejarige met zich meebrengt. Alles van eetstoel tot plonsbad en strandtent kan rustig mee in de koffer zonder rekening te moeten houden met overgewicht of extra stuks bagage.

Het enige waarmee we wel rekening moeten houden voor die kleine derde passagier, is dat we voldoende tussenstops inlassen. Lars is een fantastische slaper, maar onderweg in de auto is dat helaas een ander verhaal. Dus maken we een miniroadtrip van onze heen- en terugrit.

Vorig jaar was onze eindbestemming het Zuiden van Frankrijk en hielden we onze eerste stop in Laon in Picardië, Frankrijk. Het is zo'n drietal uurtjes rijden vanuit Brussel, ideaal voor jonge ouders met een kleine, wakkere reiziger.
Ideaal ook trouwens om gewoon eens naartoe te gaan voor een weekendje!

Onderaan deze post vinden jullie trouwens een manier om gratis meer over Picardië als reisbestemming te weten te komen!


Voor de eerste keer op vakantie gaan met een baby van 9 maanden is 1 ding, maar voor de eerste keer ook effectief een stad bezoeken met diezelfde baby, dat was toen weer een hele nieuwe ervaring. En al helemaal wanneer het een Middeleeuwse stad betreft waar de kasseien redelijk dik bezaaid zijn. 


Gelukkig hebben we geïnvesteerd in een all terrain buggy die ons leven en dat van ons kind een heel stuk aangenamer maakt, zelfs in de stad. 
Laon is zo’n typisch keuvelstadje met kleine straatjes die achter elke hoek weer een interessant uitzicht of gebouw bieden. Het is ongelooflijk dat deze stad bijna volledig vernield werd tijdens de Tweede Wereldoorlog want je hebt echt het gevoel dat je in een Middeleeuwse stad rondloopt. 

De stad ligt bovenop een tafelberg en het is dan ook een aanrader om de randen van de stad op te zoeken. Je vindt er prachtige vergezichten en oude poorten langsheen de stadsmuren, heerlijk rustgevend vind ik dat. 
De einder kunnen zien geeft een soort van openheid en rust in mijn hoofd die ik bijzonder kan appreciëren. Middeleeuwse stadjes die dat kunnen hebben al helemaal een kanteeltje voor bij mij. 


Absolute blikvanger van Laon is echter de kathedraal, een prachtig gotisch gebouw dat vrij te bezoeken valt. Een kathedraal - een plaats van absolute stilte - bezoeken met een baby, dacht u? Ja hoor, wij deden dat. Binnenin werd het kind er zowaar zelf stil van. 


Ruimte, licht, roosvensters, prachtige details en heel veel kleine erkers met allerlei Heiligen. 
Ik zie mezelf eerder als een atheïst, maar het valt niet te ontkennen dat kathedralen toch altijd de moeite waard zijn om te bezoeken. 

Lunchen deden wij in Arsenic et Vieilles Dentelles, een ietwat klassiek aandoend restaurantje met een lekkere – allesbehalve klassieke - kaart en fijne bediening. 
Omdat Lars vond dat het na die stilte in de kathedraal genoeg was geweest en het restaurant bij elkaar begon te schreeuwen, gingen we buiten op het terras zitten om de andere gasten niet teveel te storen. Het terras bleek eigenlijk veel leuker dan binnen omwille van het uitzicht op omliggende terrassen en de kathedraal om de hoek. Lars zelf vond het ook allemaal prima, afgezien van zijn sluimerende oogontsteking.

(ziet hoe klein dat ventje toen nog was!)

Laon heeft naast vergezichten en een kathedraal uiteraard veel meer te bieden, er zijn 86 historische monumenten in deze stad, er valt dus heel wat te bezoeken. Helaas was ons bezoek van 1 dag net iets te kort, maar zeker een aanrader dus. 

Praktisch:
Laon ligt zo'n 3 uurtjes van Brussel.
Parkeren doe je best bovenop de berg, net buiten de binnenstad. Daar zijn voldoende parkeerplaatsen voorzien, maar ook picknickbankjes en vuilbakken. 
Ideaal voor, ik zeg maar wat, het verversen van je baby zijn pamper of een fruitpapgevecht. 
Naast de kathedraal vind je de toeristische dienst van Laon, zij bieden gratis stadskaarten aan, zelfs in het NL.
Overnachten kan bijvoorbeeld in Center Parcs Le Lac d'Ailette.

** Wie graag meer wil weten over Picardië, kan zich via deze link gratis abonneren op het tijdschrift Esprit de Picardie.  

Deze post is tot stand gekomen dankzij Picardie Tourisme en verscheen eerder al op Wonderweg. Alle meningen zijn - zoals steeds - 100% de mijne.

donderdag 26 mei 2016

De poes is op dieet.

U denkt misschien "maar kind wat een dubbelzinnige titel heb je me daar bedacht", maar niets is minder waar. De poes is gewoon waarlijks op dieet.

Vorige week was het tijd voor de jaarlijkse controle van de poes (de echte jongens, de echte) alwaar de sympathieke dierenarts sympathiek het gejengel van mijn kind probeerde te negeren, maar me wel licht berispend erop wees dat het nu toch al het derde jaar op rij was dat de poes zijn gewicht te hoog lag. Diabetes, het is blijkbaar toch ook een beduchte kattenziekte.

Het klopt dat ik mij de afgelopen 3 jaar niet bepaald heb bezig gehouden met het dieet van mijn kat. Maar het is ook niet dat onze kat er dik uitziet, het is gewoon een groot beest waardoor dat minder opvalt.

Omdat ik me plots realiseerde dat ik binnen X aantal jaren misschien massa's geld zou moeten uitgeven aan diabetespillen voor mijn kat, vond ik dat het misschien toch het moment was om de koe bij de horens te pakken. Of beter de brokken bij de kat te weg te halen.

Sinds deze week wordt het gewicht van de brokken tot op de gram afgewogen (50gram), ocharm het beest. Dat is vermoed ik bijna 2/3 minder dan wat ze ervoor kreeg. En dat hebben we geweten.

Vanaf 20u 's avonds is het eten van de poes op.
Dat betekent zielig gejengel van 20u tot 23u. Vervolgens een kleine rustpauze om dan om 3 uur 's nachts vollen bak aan de slaapkamerdeur te beginnen krabben en miauwen.

3 uur 's nachts.
Ik heb een kind van 20 maanden dat door- en soms zelfs uitslaapt, maar sinds een week worden wij dus 's nachts geteisterd, wat zeg ik, geterroriseerd, door een hongerige kater.
Ik had gehoopt dat de eerstvolgende keer dat ik wakker zou worden met een hongerige kater, er op z'n minst een flink feestje aan vooraf zou gegaan zijn, maar neen. Gewoon een gefrustreerde en hongerige kater die al een week lang wraak probeert te nemen en daar met glans in slaagt.

Dus jongens, de poes is op dieet. 
20 maanden overleefd met een kind, korte nachten, huilperiodes en moeilijke borstvoedingsperiode. 
1 week een poes op dieet en ik sta op het punt om te plooien.
Diabetespillen voor de kat, zou dat nu werkelijk zo duur zijn?

woensdag 11 mei 2016

Fielosophie wordt zelfstandig

Zoals beloofd, nu alles officieel in kannen en kruiken is, een laatste update over de nieuwe job. Of zelfs nog beter, het nieuwe statuut.
Sinds deze maand ben ik namelijk officieel zelfstandig geworden.
Ik zie u al fronsen; “What? Dat kind wou toch regelmaat en zekerheid en nu wordt ze zelfstandig?”
Yes indeed.

Tijdens 3 maanden thuis ben ik tot een paar vaststellingen gekomen:
1) Ik ben niet weggelopen van mijn job, maar wel van de manier waarop ik die op een bepaald moment moest uitvoeren.
2) Een deel daarvan is zeker en vast aan mezelf te wijten omdat ik blijkbaar de neiging heb om mij nogal in een bedrijf “in te graven”, daar moet ik mezelf tegen beschermen.
3) Flexibiliteit is belangrijk, een 5 dagen werkweek van 9 to 5 is dat niet perse.

Wanneer ik al die dingen naast elkaar zette en een oplossing probeerde te zoeken, kwam ik tot de vaststelling dat zelfstandig worden al mijn noden redelijk goed kon coveren.

Ik doe mijn job als producer nu op zelfstandige basis, wat het naar mijn gevoel voor een werkgever in mijn sector ook interessanter maakt. Ik hoef niet in een overheadkost terug te vallen als er geen projecten zijn, ik hoef me niet met 5 projecten tegelijk bezig te houden omdat er onderbemanning is. Ik engageer me gewoon 100% voor een project en ik voel dat ik op deze manier de passie voor mijn job weer terugvindt.

Ondertussen heb ik een afspraak met een werkgever voor een vast aantal dagen tot het einde van het jaar. Daardoor heb ik dus toch een semi zekerheid als zelfstandige (toch tot het einde van het jaar) zodat ik niet elke week in een kramp moet schieten of er wel genoeg werk zal zijn de volgende maand, een grote geruststelling.
Mijn overeenkomst is geen full time, eerder 3-4/5e, maar dat geeft mij de vrijheid om ofwel nog kleine extra jobs erbij te doen (hallo copywriting!) of gewoon thuis te zijn, afhankelijk van wat zich aandient en wat nodig is voor mijn privé-leven.

Uiteraard, er zijn zaken die als zelfstandige minder interessant zijn, maar die heb ik ook goed afgewogen ten opzichte van de voordelen in mijn geval.
Ik ben dit jaar mijn 10e jaar in televisieproductie ingegaan en heb vastgesteld dat ik op een punt ben gekomen dat zwaar carrière maken en zoveel mogelijk verdienen niet meer mijn main goals zijn.
Een goede work-life balance, gewoon uw boterhammeke verdienen en vooral iets doen en maken dat boeiend is en niet alleen maar omdat het moet, zijn voor mij op dit moment het belangrijkst.

En ik denk te mogen zeggen dat ik daar voorlopig redelijk goed in slaag. Wie had dat gedacht.